Titolo

SENDEPENDA ĂIUMONATA REVUO. 2000. No 2 (64)


Ăi tiu dokumento uzas la signaron ISO-8859-3 (Latina-3a)

Foto de Sandra Burgues Roca (Urugvajo)


ENHAVO

ĂEFARTIKOLO

  • Aleksander Kor╝enkov -- Kep Enderby. Ni ne devas esti sen influo laborante por plibonigi la mondon
  • INFORMOJ: TRA LA MONDO

  • 685 ali°is al Tel-Avivo
  • Bona jaro por KSM
  • Marija Belo■eviŠ. Jarfina Kroatio
  • Aristaphio Andrade Alves Filho. Esperantista Kulturdomo en dan°ero
  • Vincent Charlot. Komunistoj konferencis en Kubo
  • Internacia Literatura Forumo en Bulgario pri nia gazetaro
  • Kurte
  • INFORMOJ: TRA RUSLANDO

  • Aleksandr Blinov. REK: novaj loko kaj kotizoj
  • Aleksandr Titajev. Zamenhof-festo en For-Oriento
  • Rimma Roganova. "Verda fajrero"
  • Nikolao Gudskov. SAT kongresos en Ruslando
  • TRIBUNO

  • Propono de Konstitucia Ăarto de la Esperanta Civito
  • Walter Zelazny. Pri la rilatoj inter inteligencio kaj plebo en la movado, ař intelektulo inter plebanoj kaj nuda inter lupoj (1)
  • La plej indaj verkoj de nia literaturo
  • Miroslav Malovec. Du specoj de esperantistoj
  • Henri Masson. Estus por mi grandega °ojo, se mi erarus
  • Aleksander Kor╝enkov. Ne du, sed unu
  • Lßszlˇ Szilvßsi. "Interredaktore": same regula, nur malpli ofta
  • BELETRO

    Boris Vian. La tubar-riparisto (Tradukis Daniel Luez)

    BIBLIOTEKO

  • Aleksander Kor╝enkov. Libroproduktado en Esperantujo: jaro 1999
  • Antonio de Ruyter. Elektu kaj delektu
  • Valentin Melnikov. Lař la "reguloj de la ludo"
  • Libroj
  • La dua internacia fotokonkurso
  • Literatura konkurso EKRA-2000
  • Gazetoj
  • Ricevitaj gazetoj
  • MOZAIKO

  • Tatjana Kulakova. 12 animaloj. Krucvortenigmo
  • Valentin Melnikov. Urba tra(-)fiko
  • Kiel nederlanda cikonio favoris la disvastigon de Esperanto
  • DIVERSAČOJ

  • Frazoj
  • Anoncetoj
  • Kalendaro
  • Perantoj de "La Ondo de Esperanto"
  • Kolofono

  • Februara vinjeto de Ma■a Ba╝enova

    Redakcie

    Kutime Ši-loke oni trovas redakcian mesa°on, sed Šar en la revuo mem mankis loko por la rubriko Frazoj, ni metis °in Ši tien.


    Io ne estas bonorda en Esperantujo. Kion fari? Afrika estrarano de UEA Gbeglo Koffi responde al la jar■an°a demando de la revuo Esperanto skribis, interalie:

    Oni povas rimarki ke Esperanto °enerale regresas en la riŠmondo. Tion kařzas °ia malkreskanta ■anco esti la dua lingvo de Šiuj en internaciaj kontaktoj... Ni do devas reagi al tiu evoluo. Kiel? "Esperanto estu la dua lingvo por Šiu" jam kaduki°is. Ni trovu aliajn argumentojn por pravigi °ian uzon...

    Esperanto. 2000: 1


    Pri la nova strategio meditas ankař Marco Picasso:

    Esperanto ne estas la sama por Šiuj: iuj bezonas °in por voja°i malmultekoste, aliaj por kleri°i, aliaj por inter■an°i po■tmarkojn, aliaj por ne resti solaj en sia maljuneco, aliaj por rapide kaj profunde interkonati°i kun sama°uloj alilande ktp. Unu sola establo ne povas mastrumi mem tiom da kategorioj: prefere °i lasu la taskon al specifaj kaj fakaj asocioj kaj instancoj komplete sendependaj, ene de komuna regularo, baze de kiu estu la komuna destino de la esperantistaro.

    Literatura Foiro. 1999: 182


    SATano proponas pli radikalan solvon -- purigon:

    Mi postulas la eksigon de Kep Enderby, la prezidanto de UEA, el la Sennaciista Asocio Tutmonda kaj Šiujn aliajn UEA-membrojn kiuj ankař estas SAT-anoj. Se SAT-anoj samtempe ani°as en UEA kaj konsentas al ties Manifesto, SAT fari°as tute superflua.

    Jurgen Kuhl. Sennaciulo. 1999: 11


    Sed Giorgio Silfer limigas sin je nura atentigo:

    Pormomente, la dekstra mano ignoras tion kion faras la maldekstra: unuflanke UEA invitas al sia kongreso en Tel-Avivo, aliflanke °ia junulara sekcio akuzas Israelon pri malrespekto de la homaj rajtoj (rezolucio de la TEJO-Komitato). Sed ambař manoj devos froti la saman viza°on.

    Heroldo de Esperanto. 1999: 14


    Fine, propono fondi novan regionon:

    Nia tasko estis lerni kaj uzi sperton de la Eřroregiono [Karpatoj] por krei la novan, ařtente funkciantan eřroregionon en nordoriento, en naski°-regiono de Esperanto. Lař propono en °in devis eniri: 1. Kaliningrada distrikto; 2. Vojevodioj Podlahio kaj Varmio-Mazurio; 3. Kaunas, Klaipeda, Marijampole, Alytus; 4. Grodno, Brest. La areo estas Š. 100 000 km2.

    ... La kvereloj komenci°is jam dum diskutado pri la nomo de la nova eřroregiono. Mi proponis Prusio, por aliaj ne tolerebla. Sed povas esti ankař Esperantio, Šar Esperanto devas esti la unua oficiala lingvo kaj kvin aliaj egalrajtaj: la belorusa, germana, litova, pola, rusa. Alia problemo estas Šefurbo. Proponoj: Elk, Suwalki, Marijampole, Grodno.

    Adalberto. Litova Stelo. 1999: 6

    Sur la kovrilpa°o estas foto Konstruante novan homon pro kiu Sandra Burgues Roca (Urugvajo) ricevis la unuan premion en nia Fotokonkurso.
     


    Ni ne devas esti sen influo laboranteKep Enderby
    por plibonigi la mondon

    En januaro ni informis, ke la prezidanto de UEA Kep Enderby estas proklamita La Esperantisto de la Jaro 1999. La lařreato afable konsentis respondi al niaj demandoj.

    LOdE: Kiel impresis vin la informo, ke vi i°is la Esperantisto de la Jaro?

    Enderby: Unue, kun grandaj surprizo kaj miro. Memoru ke mi Esperanti°is nur en 1987. Kompare al multaj aliaj, mi estas relative novbakita Esperantisto. Tamen, mi taksas °in granda honoro kaj provos pravigi °in.

    LOdE: La internacia elektantaro aparte menciis pri du flankoj de via aktivado: komunuma (aktiva partopreno en esperantistaj kongresoj: UK, SAT, Azia kaj naciskale) kaj movada (precipe la sukcesa pledo por Esperanto en la Internacia Konferenco de Neregistaraj Organiza╝oj en Seulo). Kia, lař via opinio, devas esti la ekvilibro inter la interna kaj ekstera flankoj de la vivo esperantista?

    Enderby: La respondo grandparte dependas de decido de la individuo, Šar tia ekvilibro estas afero de ju°o. ěenerale, vidate de la vidpunkto de la Esperanto-movado, ege gravas kapablo sufiŠe bone regi la lingvon, kaj tio bezonas tempon. Kontraře, samtempe egale gravas movade, la kapablo eksponi al neesperantistoj la valorojn de la uzo de Esperanto por komuniki°i kun alilingvanoj. Kadre de tio, ege gravas la estimo de viaj konatoj en la neesperanta mondo.

    Rimarku, ke mi ne uzas la esprimon internacie Ši tie, Šar, parolante tute persone, kaj mi esperas honeste, malgrař Šiuj aktualaj problemoj en la mondo -- tiom ofte kařzataj de la malbeno de politikoj de aparteco ař de identeco -- mi persone kredas ke la koncepto de nacioj estas artefarita. La celo de Esperanto estas pliharmoniigi la popolojn de la mondo kaj ne helpi en la disigado de ili.

    LOdE: Kiujn tendencojn en la nuntempa Esperantujo vi opinias plej subtenindaj?

    Enderby: Ăiujn, kiuj celas la atingon de la baza idealismo de la origina Esperanto-ideo. Ăi tie mi aludas ne al la distingoj inter, ekzemple, finvenkismo kaj rařmismo, nek al la respektivaj meritoj de tiuj du Esperanto-skoloj ař -vidpunktoj, sed al la espero ke Šiuj homoj, interlingve, sen rigardo al lingvaj, rasaj, ař aliaj etne similaj kulturaj baroj, vivu lař spirito de frateco.

    LOdE: Dankon. Kaj kion vi opinias negativa?

    Enderby: La kontrařajn de tiuj, kiujn mi ╝us menciis: Šiujn kiuj elmontras mankon de toleremo al aliaj kaj al tiuj aliaj vidpunktoj kaj tendencoj: alivorte, tiujn kiuj sektigas Esperantistojn. La homa naturo estas tia kia °i estas, la elekto inter la du ne Šiam estas facila.

    LOdE: Al kiu(j) persono(j) vi mem donus via(j)n voŠo(j)n, se vi estus elektanto Ši-jare?

    Enderby: Tio estas malfacilega demando. Fakte, spite de mia plezuro ricevi tiun honoron, mi havas dubojn pri la meritoj de sistemoj lař kiuj honoroj estas donataj. Honoraj sistemoj havas kaj pozitivajn kaj negativajn flankojn. Sendube devas esti multaj, multaj aliaj meritindaj Esperantistoj, nekonataj al mi, kiujn estus mal°uste preterpasi. Ne Šiuj el ili estas anoj de UEA. Tamen mi opinias, ke se oni volas doni tian honoron al homo, escepte lař eksterordinaraj cirkonstancoj, oni devus ne doni °in al profesia Esperantisto, kiom ajn meritplena li estas.

    Se vi premas min, inter miaj konatoj, estas multaj kiuj meritas tian honoron. Mi pensus pri iuj el miaj kolegoj en UEA, ekzemple Renato Corsetti kaj Michela Lipari. Menciindaj ankař estus Mark Fettes, Lee Chong-Yeong, Yamasaki Seik˘, Giorgio Silfer, kaj Paulo Desajlley. Mi °ojas, ke mi ne devas fari konkretan decidon.

    LOdE: Iam populara demando: kiujn tri librojn en Esperanto vi kunprenus, estante ekzilota al nelo°ata insulo?

    Enderby: Respondo dependus de kiom longe mi restus sur la insulo. SufiŠus diri ke mi unue pensus pri La dan°era lingvo, La Dekamerono kaj Sed nur fragmento.

    LOdE: Kion vi opinias pri la estonteco de Esperanto?

    Enderby: Nepre bonega, kvankam, Šar mi ne estas ařguristo, pri detaloj mi ne volas konjekti. La baza ideo de Esperanto restas bonega kaj °i inspiris multajn homojn dum la pasinta jarcento. Tio dařros, kaj sendube la mondo estus pli bona loko, se pli da homoj uzus Esperanton. Tamen oni devas memori, ke uzata lingvo estas multe pli ol lingvo elektita de uzanto. ěi estas identigilo. Lingvo ankař estas formo de superstrukturo, multe influita de la ekonomika kaj socia bazo, testamentita al popoloj kiuj vivtenas sin kadre de tiu Ši heredita ekonomika kaj socia bazoj. Kontraře, iagrade, lingvo reciproke influas tiujn ekonomikan kaj socian bazojn.

    La rezulto estas, ke okazas speco de objektiva historia procezo, en kiu la personaj voloj kaj preferoj de homoj rolas multfoje nur mar°ene, kvankam kelkfoje grave. Ankař politikistoj havas siajn proprajn rolojn. Ankař ■anco ludas gravan rolon. Ăiurilate, la kařzoj de la nuntempa hegemonio de la angla lingvo memevidente konfirmas Šiujn tiujn faktorojn. Ău tiu hegemonio dařros, mi ne scias. Racio favoras Esperanton, sed racio ne Šiam regas en la reala mondo. Intertempe, Esperantistoj Šie -- Šu anoj de UEA, Šu de SAT, Šu ano de iu ajn speco de alia Esperanto organizo -- devus strebi alvoki al tiu racio kaj plejefektivigi la realajn, idealismajn kaj praktikajn valorojn de Esperanto kaj eksponi tiujn al la cetera mondo. La monda esperantistaro estas minoritato Šie, sed tio ne signifas, ke °i devas esti sen influo laborante por plibonigi la mondon.

    LOdE: Ău vi havas komentojn pri la kvar kritikaj rimarkigoj faritaj en Esperanto en 1999?

    Enderby: Nur por diri, ke vi pravis. Mi neniam sugestis ke la tasko facili°os.

    Intervjuis Aleksander Kor╝enkov
     


    685 ali°is al Tel-Avivo

    20 jan 2000, kiam plejmulto de la ali°oj °is la fino de la unua ali°periodo estis jam registrita, la 85a Universala Kongreso en Tel-Avivo nombris 685 ali°intojn el 47 landoj. Sekve la ritmo de ali°oj kompareblas kun tiu de la Adelajda UK en 1997, kies fina nombro estis 1224.

    La pinton de la statistiko konsistigas Germanio (76), Japanio (71), Pollando (55), Israelo (54), Francio (49), Nederlando (45), Italio (27), Usono (25) kaj Brazilo (20).

    GK UEA
     


    Bona jaro por KSM

    Unu el la plej longedařraj konstantaj servoj de UEA, Koresponda Servo Mondskala, spertis ioman kreskon de serŠantoj de korespondamikoj en la jaro 1999. KSM ricevis entute 428 petojn (419 en 1998).

    Rimarkinda kresko kompare kun 1998 estis en Francio (de 70 al 96 petoj), Ruslando (de 38 al 56), Belgio (de 6 al 12) kaj Ebura Bordo (de 1 al 12), kaj malkresko en Brazilo (de 59 al 39), Irano (de 22 al 8) kaj Japanio (de 5 al nul). El tiuj ciferoj tamen ne eblas fari firmajn konkludojn, Šar la ■an°oj en unuopaj landoj multe dependas de hazardo.

    De tempo al tempo ekz-e landaj asocioj provas starigi propran korespondan servon. Tio estas malkonsilinda, Šar malgranda servo ne povas oferti al la petantoj same vastan elekton kiel KSM nek la kompetenton, kiun havas KSM dank' al sia sperto de pli ol 40 jaroj. Por ke ankař tiukampe la limigitaj rimedoj de la E-movado estu uzataj optimume, estas plej prudente, ke Šiuj asocioj, instruistoj k.a. kurs-organizantoj uzu la servojn de KSM kaj ke la E-gazetaro ankorař pli multe diskonigu ilin.

    De 1990 KSM estas prizorgata de s-ro Francois Xavier Gilbert. La adreso de KSM estas: B.P. 6, FR-55000 Longeville en Barrois, Francio.

    Informilon kaj ali°ilon oni povas peti kontrař unu respondkupono. Por rekte ricevi adresojn de korespondemuloj, oni sendu du respondkuponojn kun detalaj indikoj pri si mem kaj pri la dezirataj korespondantoj.

    GK UEA
     


    Jarfina Kroatio

    Tago de infanrajtoj

    Okaze de la Internacia tago de la infanrajtoj, 19 nov 1999 KEU (Kroatia E-Unui°o) kunlabore kun la porinfana organizo en Ogulin organizis ekspozicion. Ăi-jare oni prezentis la internacian ekspozicion "Naturo -- nia vivtrezorejo".

    En la lernejoj, kie KEU organizas kursojn, oni dum la kurshoro diskutis pri la rajtoj de infanoj, organizis etajn ekspoziciojn kaj verkis mesa°ojn por sendi ilin al infanoj en Francio, naskitaj la 19 nov 1989.

    Kristnaska foiro

    Ăe la inařguro de la 6a Kristnaska foiro, 4 dec kantis ankař eta koruso de la plej junaj membroj de KEU. Ili kantis unu inter la plej famaj kroataj vintraj kantoj tradukitaj al Esperanto. Krom junaj e-istoj, Še la inařguro kantis la koruso de la Internacia virina klubo, kiu organizis la foiron. Post la kantado, la Foiron inařguris la edzino de la kroata vicministro kaj ministro pri eksteraj aferoj.

    La duan tagon de la Foiro, KEU havis budon Še kiu oni prezentis la manlaborojn de la E-lernantoj: kristnaskaj ornama╝oj, gratulkartoj.

    La Internacia klubo de virinoj, en kiu plej parte membras la edzinoj de eksterlandaj diplomatoj en Kroatio per Ši-manifestacio jam ses jarojn kolektas monon celatan al bonfaro. La Ši-jara profito estas antařvidita por la porinfana departemento de unu el la zagrebaj hospitaloj.

    Ni menciu, ke la etaj e-istoj jam trian fojon prezenti°is Še la foiro kaj Ši-jare ili estis la sola infana grupo.

    Zamenhof-Tago

    Okaze de la Zamenhof-Tago KEU kunlabore kun la Kroata filatela societo S-ta Gabrijelo prizorgis okazan po■tstampon. La stampon oni povis uzi dum la tuta tago (15 dec) en la Šefa zagreba po■toficejo.

    En la lernejoj, kie KEU organizas E-kursojn, oni organizis etajn ekspoziciojn pri la vivo de Zamenhof.

    Marija Belo■eviŠ
     


    Esperantista Kulturdomo en dan°ero!

    Ekde 1964 Esperanto estas instruata en la Federa Universitato de Cearß (UFC), en la nordorienta urbo Fortaleza (Brazilo), kie okazos la 87a Universala Kongreso en 2002. La kurso estas nedeviga kaj povas partopreni °in la tuta komunumo. Mi mem kaj miaj familianoj lernis la lingvon tie. Mia instruisto Paulo Amorim Cardoso emeriti°is, kaj nun laboras tie kiel profesoro de Esperanto mia frato Adelson Alves Sobrinho. La domo, kie dum multaj jaroj funkciis la E-kursoj, staras antař placo kun busto de Zamenhof.

    Antař kelkaj tagoj mia frato donis al mi la bedařrindan informon, ke oni translokigis la E-kurson al malgranda domo kaj ke oni deziras Šesigi la E-agadojn Še la universitato. Ili proponis al mia frato instrui la italan ař la portugalan, Šar ili ne deziras maldungi lin, kiu antař kelkaj jaroj trapasis ekzamenon por instrui Esperanton anstatař Paulo Amorim.

    Ni ne povas permesi, ke la Esperantista Kulturdomo de UFC malaperu. Tial ni petas al la monda esperantistaro, bonvolu sendi leterojn, kartojn al la rektoro de tiu universitato petante, ke li redonu la lokon al la E-kurso kaj pli grave, ke li dařre apogu la E-kursojn, precipe nun, Šar en tiu urbo okazos la 87a UK. Se vi volas helpi nin, bonvolu fari tion en Esperanto kaj/ař en unu el la lingvoj instruataj tie, nome: la portugala, hispana, itala, franca, angla, germana kaj rusa.

    Sube estas la nomo de la rektoro kaj la adreso de la rektorejo.

    MagnÝfico Reitor Roberto Clßudio Frota Bezerra.

    Reitoria da UFC: Av. da Universidade, 2853, Benfica, Fortaleza, CE, BR-60020-181, Brazilo.

    AristÔphio Andrade Alves Filho
     


    Komunistoj konferencis en Kubo

    La 12-a Konferenco de IKEK (Internacia Komunista E-ista Kolektivo) okazis 27-30 dec 1999 en Havano (Kubo). ěi ricevis moralan apogon de la Komunista Partio de Kubo kaj firman subtenon de Kuba Esperanto-Asocio kaj dum la preparado kaj realigado de la konferenco.

    Partoprenis 51 personoj el Britio, Francio, Germanio, Hispanio, Islando, Kubo, Norvegio, Svisio. La Konferenco ricevis salutmesa°on de Kep Enderby, prezidanto de UEA, kiu memorigis sian Šeeston en la 75a UK (Havano, 1990) kaj substrekis la laboron faratan de IKEK -- kunlaboranta asocio kun UEA de 1998.

    Dum la kvar kunsidoj, la Konferenco:

    -- analizis la staton de nia revuo Internaciisto, de niaj relative bonaj financoj, organizi pli tařgan retadresaron kaj °isdatigitajn retpa°ojn. Ni °ojis pri la bona stato de niaj rilatoj kun UEA, SATEB, FET ktp;

    -- adoptis rezoluciojn pri la rabado de la 6-jara knabo Elian Gonzalez per Miamia mafio en Usono, leteron al Bill Clinton pri tiu atenco kontrař la Deklaracio pri Infanaj Rajtoj. La konferenco decidis ali°i pere de UEA al la Manifesto 2000, agado de Unesko kadre de la Internacia Jaro por Kulturo de Paco. Ni kondamnis la blokadon de Usono kontrař la Kuba popolo, kaj en plia rezolucio militajn intervenojn kontrař popoloj, etnoj ař komunumoj;

    -- decidis kunveni en la Tel-Aviva UK dum unuhora kunveno. La Konferenco decidis peti starigon de la 13-a Konferenco en Britio en printempo 2001 kaj komisiis Anne Johnson kaj Stan Keable por ellabori la projekton;

    -- elektis novan IKEK-Estraron.

    Kadre de la Konferenco ni povis ařdi kvar altkvalitajn prelegojn pri la revolucia movado en Kubo, la nuntempa situacio por nia IKEK (Luis Serrano), la E-agado de UEA Še Unesko (Vincent Charlot) kaj la penso de JosŔ Marti (Juan Bessada).

    Dum la konferenco okazis du gravaj renkontoj por IKEK.

    30 dec ni renkonti°is kun membroj de la Centra Komitato en °ia sidejo sur Placo de la Revolucio. La kunveno okazis en tre bona etoso kaj ni povis informi pri la konferenco, la ligoj de IKEK kun la E-Movado kaj kun la komunista kaj progresema movado.

    31 dec ni vizitis UNIAC, organizon arigantan la diversajn asociojn de Amikeco kun Kubo tra la mondo. Ni povis tie pripensi pri ligoj inter la E-Movado kaj Kubo.

    La restado de alilandaj esperantistoj ne limi°is nur al la Konferenco. La Havana esperantistaro akceptis nin en amika rondo Še la Havana Municipo 24 dec, kaj KEA starigis Julfestenon Še si 25 dec 1999. Ni oma°is la 50-jari°on de la Esperanta agado de la elstara aktorino Georgina Almanza dum speciala vespero.

    Ni atendis la jarfinon kaj 2000-komencon Še nia Sekretariino Mayra Nunez Hernandez. Okazis riŠa distra kaj ekskursa programo.

    4 jan 2000 Granma (la Šefa gazeto de la lando) menciis en artikolo la Konferencon de IKEK kaj °ian rezolucion pri la infano Elian.

    Dum la tuta semajno post la Konferenco IKEK-anoj kaj KEA-anoj povis paroli Še Radio Internacia kaj Provinca Havano, Radio Progreso en Esperanto, hispane kaj france.

    Vincent Charlot
     


    Internacia Literatura Forumo en Bulgario pri nia gazetaro

    La unua Internacia Literatura Forumo de la nova jarcento okazos parte en Vraco parte en Razgrado (Bulgario) inter 27 maj kaj 4 jun 2000.

    En la unuaj tagoj ILF estos inkluzivita en la kulturaj festoj Botev-Tagoj en Vraco. En la lastaj tagoj °i koincidos kun la kultura festo Abritus en Razgrado.

    La Forumon kunorganizos LF-koop kaj la Esperanta PEN-Centro kunlabore kun la Esperantista domo de kulturo "D-ro Ivan KirŠev" (Razgrad) kaj la E-Societo Sukceso (Vraca). La kvar establoj (LF-koop, Esperanta PEN, Vraca kaj Ragrad) kunlaboras kadre de la Pakto por la E-Civito.

    La Forumo estos dediŠita al la temo "Nia gazetaro fronte al la telematika defio: kiuj ■ancoj, kiuj riskoj por la esperanto-kulturo?".

    Estas atendataj interalie William Auld, Perla Martinelli, Istvßn Nemere kaj Giorgio Silfer.

    Kadre de ILF okazos ankař la °enerala Asembleo de la Esperanta PEN-Centro.

    Adreso: ILF, p.k. 26, BG-3000 Vraca

    Rete: lofo@usa.net


    KURTE

    7 nov en Peterburgo Meri Abolskaja partoprenis en kontrařfa■ista seminario per prelego pri persekutoj kontrař E-to en Germanio k Sovetunio. (Vestnik Esperanto)

    Per koncerto en TrenŔÝn antař 400 ařskultantoj renaski°is slovaka muzika grupo Qexteto Esperanto, kiu kantis E-te en la jaroj 1970aj. (Esperanto)

    26 sep Nov-Jorka E-Societo aran°is E-Tablon kadre de la librofoiro. 6 nov en Berkeley Ligo de Orient-Golfaj E-istoj k San-Franciska E-ta Regiona Organizo prezentis E-ton en la ařtuna kunveno de la Nord-Kalifornia fremdlingva asocio. (Esperanto USA)

    En la Amsterdama muzeo pri la nederlanda verkisto k E-simpatianto Theo Thijssen malfermi°is ekspozicio "Lingvo sen limoj. Theo Thijssen kaj E-to". (Esperanto)

    En la Universitato de Saint-Quentin-en-Yvelines/Versailles Anne-Sophie Markov sukcese prezentis memuaron de magistri°o pri historio pri la temo "La internacia movado de E-laboristoj en 1918-1939". (Internaciisto)

    MZ-Verlag Harald Schicke en Germanio ne plu ekzistas; °i fari°is MZ-Verlag Ltd. kun sidejo en Londono, Šar la germana ■tato malhelpas la ekziston de malgrandaj firmaoj. (La Gazeto)

    Ăe la ĂeÂa E-Asocio ekfunkciis sekcio pri informatiko por kunlaborigi e-istojn, kiuj uzas komputilon; estas iniciatata artsekcio de ĂEA. (Starto)

    La vendoj de la libroservo de UEA bonege progresis en 1999. Provizora finkalkulo konfirmas, ke la rezulto klare superas tiun en 1998, kiam la sumo de EUR 134848 (NLG 297165) signifis la plej bonan rezulton de la 90-aj jaroj °is tiam. Kresko je 6,4% en 1999 plialtigis la rekordon al EUR 143499 = NLG 316230. (GK UEA)

    La 15a numero de Heroldo (1999) estas dediŠita al la E-aktivado en Hungario, interalie al E-Fako Še ELTE, Juna Amiko, junulara agado, E-grupo en Pßpa, Tibor Papp, Tibor Szabadi, Elizabeta K÷dm÷n, biblioteko de Kßroly Fajszy k.a. Sekvos materialoj pri E-to en la landoj de Orienta Eřropo. (Heroldo de Esperanto)

    La revuo de Germana E-Junularo GEJ-Gazeto ■an°is sian nomon al Kune. (Esperanto)
     


    REK: novaj loko kaj kotizoj

    Kongresejo

    Ruslanda E-Kongreso okazos 3-6 feb 2000 en Ăeboksary, en la respublika faklernejo de kulturo (ul. Entuziastov, 26). La lernejo estas tute nova, inařgurita en decembro 1999. ěi trovi°as en la distrikto Jugo-zapadnij.

    De la fervoja stacio la kongresejo atingeblas per la trolebuso 20, °is la haltejo Ulica EntuziastovUŠili■Še kulturi. (La lernejo trovi°as meze inter tiuj du haltejoj).

    De la busa stacio per subfervoja transirejo eblas atingi la fervojan stacion de kie veturu kiel estas priskribite supre ař prenu trolebusojn 9,15 ař 18 kaj veturu °is la haltejo Agregatnij zavod, kie ■an°u la trolebuson je 19 kaj same veturu °is la haltejo Ulica EntuziastovUŠili■Še kulturi.

    Partoprenkotizo

    La partoprenkotizo inkluzivas 3-tagan lo°adon kaj la kongresan programon. La baza kotizo por ekssovetianoj estas 150 rubloj, por aliaj landoj -- 10 eřroj. La sama faklernejo disponigas al ni hoteleton apartenantan al °i, kiu trovi°as en la aligita al la lernejo konstrua╝o. La hoteleto estas parto de la komunlo°ejo kaj por ni oni ofertas unu eta°on, kiu havas 2-3-litajn Šambrojn, du■ejojn, kuirejon.

    Kiuj volas lo°i en la dulita Šambro devos krompagi 30 rublojn. Por la dezirantoj estas ankař amaslo°ejo, kiu kostos je 30 rubloj malpli ol la baza kotizo. Aliaj lo°eblecoj estas en kelkaj urbaj hoteloj, kies avera°aj prezoj estas 60-100 rubloj por la nokto. Se kongresano deziros lo°i aparte li pagos nur por la programo sumon je 50 rubloj.

    Por partotempa partopreno necesos pagi po 60 rublojn por tagnokto. La man°ado estas organizebla en la kongresejo de la lernejo kaj kostos Širkař 15-20 rubloj por man°o. Krom tio je du haltejoj for de la kongresejo estas nova kafejo Putj k sebe kaj apude estas vendejoj kaj bazareto.

    Aleksandr Blinov
    prezidanto de OK
     


    Zamenhof-festo en For-Oriento

    18 dec 1999 surbaze de la fakultato de informadiko kaj komputeraj teknologioj de la For-Orienta Ůtata Teknika Universitato, en Vladivostoko estis aran°ita festo okaze de la 140-jari°o de L.L.Zamenhof.

    La studentoj, kiuj studas Esperanton kiel nedevigan studobjekton, kaj la membroj de Regiona E-klubo Pacifiko partoprenis literatur-muzikan koncerton, jubilean ekspozicion kaj aktivis pri kantoj kaj teumado. Inter gastoj estis junaj muzikistoj el la ensemblo Melodio kaj rusparolantaj studentoj el Ăinio kaj Koreio. La sekva komuna renkonti°o okazos dum la Semajno de Internacia Amikeco en februaro.

    La studentoj interesi°as pri kontaktoj kun sama°uloj kaj samfakuloj tutmonde. Krome ili invitas partopreni la Regionan Studentan Konferencon (sekcio "Esperantologio kaj Interlingvistiko") kiu okazos en Vladivostoko 24-29 apr, la Tagojn de Slava Kulturo (22-28 maj) kaj la Renkonti°on okaze de la 20-jari°o de Pacifiko (20-22 okt).

    Rete: oriento@mail.ru

    Aleksandr Titajev


    "Verda fajrero"

    EK Verda fajrero funkcias ekde 1991 en Ăusovoj (Perma regiono en Okcidenta Uralo). Nun en la klubo estas 15 membroj.

    Klubkunvenoj okazas Šiusemajne en la urba medicina lernejo. Ofte oni havas festojn, dum kiuj la klubanoj teumas kaj kantas. Verdafajreranoj vizitas somerajn tendarojn kaj aliajn renkonti°ojn. Kelkaj aktivuloj studenti°is en Permo kaj Jekaterinburg, sed ili ne perdas kontakton kun la klubo. Aleksej Odincov, MiÂail Buldakov kaj Aleksej Ăiki■ev partoprenis en la Perma regiona konkurso pri la jubileo de Pu■kin per deklamado en Esperanto. Rimma Roganova instruas la internacian lingvon en la 6a mezlernejo kaj en la medicina lernejo. Krome, 15 Šusovojanoj lernas Esperanton koresponde.

    Rimma Roganova
     


    SAT kongresos en Ruslando

    Ekde 1 feb 2000 por la ruslandanoj ekvalidas nova kotizperiodo. Ruslandanoj povas kotizi per rubloj.
     
     
    °is 31 mar
    °is 31 maj
    Poste
    Kategorio A
    520
    600
    680
    Kategorio B
    800
    1000
    1200
    Kategorio C
    280
    350
    400
    Kategorio Ă
    650
    750
    850
    Kategorio D
    1000
    1200
    1400
    Kategorio E
    330
    400
    500

    Difinoj de la kategorioj

    A. SAT-membro
    B. SAT-geedzoj
    C. SAT-junul(in)o, °is 30 jaroj
    Ă. nemembro de SAT
    D. geedzoj, nemembroj de SAT
    E. junul(in)o, nemembro de SAT

    Infano °is 15 jaroj, veninta kun gepatro(j), ali°as senkotize.

    La kotizojn akceptas MiÂail KonstantinoviŠ Ăertilov, 143000, Moskovskaja oblastj, Odincovo-6, ab. ja■Šik 21.

    Nikolao Gudskov


    Foto el Murmansk
    Ařtune ses gejunuloj el Murmansk studis en la tradicii°anta E-kurso Še la popola altlernejo en Svanvik (Norvegio). Kvin el la ses kursanoj (de live dekstren: Julia, Alla, Aleksandr, Julia, MiÂail) estas fotitaj antař la forveturo. (Sendis A.Masiukas)

    Korajn gratulojn al Aleksas Masiukas okaze de la 70-jari°o!


    La plej indaj verkoj de nia literaturo

    Ni adiařas la 20an jarcenton, kiu estis tempo de du teruraj Mondmilitoj, sed ankař tempo de nekredebla teknika progreso. La homa civilizo trapasis la limojn de sia tera ekzisto, kiam la unua homa plando ektu■is la lunon.

    La fini°anta jarcento estis grava ankař por ni, esperantistoj. Dum °i ekprogresis nia literaturo. La Slava skolo, Literatura Mondo, La infana raso de William Auld, Norda Prismo, eldonejo Stafeto de J. RÚgulo PÚrez, Literatura Foiro, Fonto, Belartaj Konkursoj, Karolo PiŠ -- jen mejlo■tonoj de la evoluo. Al tio aldoni°as centoj da aperintaj libroj, kaj dekoj da eldonejoj.

    Ăiuj Ši klopodoj havigis al ni neforgeseblajn momentojn, kiam legante niajn ařtorojn, ni povis konvinki°i, ke la lingvo internacia vivas kaj fortiki°as. La literaturo i°is ligilo por miloj da esperantistoj kaj rimarkinde kontribuis al la formi°o de nia "verda" memo en Ši mondo skuata kaj kruele dis■irata per militoj, naciaj malamoj, rasaj konfliktoj kaj lingvaj baroj.

    Nekontestebla estas fakto, ke en la pasanta jarcento Šefe libroj kaj revuoj (kaj leteroj) servis kiel unuigilo por nia tutmonda komunumo. Romanoj kaj poemaroj estis ofte la fonto de niaj revoj, pensado, emocioj kaj distro.

    Dum la kunsido de EVA (Esperantlingva verkista asocio) en Berlino, okaze de la 84a UK, oni akceptis la proponon de kolego Tomasz Chmielik, kiu apud la konata prefero-listo de William Auld ■atus koni ankař iun pli malpli °eneralan elekto-liston de la publiko pri la 25 plej gravaj verkoj de la Esperanto-literaturo de la 20a jarcento.

    Pro tio ni petas la esperantistojn el kie ajn, noti la titolojn de la Esperanto-verkoj (prozo, poezio kaj dramo), kiuj en Via vivo ludis precipan rolon -- edukan, klerigan, emocian kaj konceptan -- kiuj plej firme engravuri°is en Via memoro ař kiuj simple estas plej valoraj por Vi.

    Via elekto montros, kiuj literaturaj ■atoj kaj preferoj regas en la "verda" mondo nuntempe. Ni atendas viajn respondojn plej malfrue °is majo, tiel ke dum la Tel-Aviva UK ni povu prezenti la kompletan liston.

    Po■tkartojn kun titoloj oni sendu al Tomasz Chmielik (ul. Jarzebinowa 3/30, 21-040 Swidnik, Pollando).

    Retpo■te oni povas respondi al esperanto@zg.tel.hrgberveling@freeler.nl.


    Du specoj de esperantistoj

    Mi dankas por la interesa revuo Esperanto en 1999. Mi opinias, ke ekzistas du specoj de esperantistoj.

    1) Unuj volas propagandi Esperanton kvazař ian religion, kiel plej gravan kriterion de sukceso ili konsideras la nombron de E-parolantoj kaj tial ili inklinas blagi, blufi kaj superruzi la publikon.

    2) Malpli multaj volas funkciigi la lingvon, prepari °in por funkciado. Ili preparas vortarojn, terminarojn, gazetojn, librojn, TTT-ojn kaj por ili estas la plej grava kriterio, kiel tiuj instruiloj kaj literatura╝oj kovras la bezonojn de internacia lingvo.

    Ăiu internacia lingvo (angla, Esperanto ař alia) bezonas lernolibrojn kaj vortarojn en Šiuj kulturitaj lingvoj, kaj la vortaroj necesas po■aj, mezaj kaj grandaj, °eneralaj, teknikaj, elektroteknikaj, kemiaj, medicinaj, juraj, ekonomiaj, agrokulturaj ktp. Ankař la literaturo de la internacia lingvo devas esti alirebla al Šiuj interesatoj. Ni povas tre bone registri, kio efektive en Esperanto jam estas farita kaj kio ankorař mankas. Ni ne bezonas blufi nin mem, male helpos al ni nur vero.

    Se la lingvo ne estas preparita, ne eblas entuziasmigi milionojn da homoj por tia lingvo. Propagandado rompi°as je obstino de la ekstera mondo, sed preparado de libroj dependas nur de nia propra laboremo.

    Tial la "propagandantoj" facile estas deprimataj de pesimismo, dum la "funkciigantoj" optimismas, kredante je propraj fortoj.

    Miroslav Malovec


    Estus por mi grandega °ojo, se mi erarus

    "Tiu forumo tařgus por diskuti planojn kun konsidero de la interesoj de la tuta esperantista komunumo kaj formi laborgrupojn el anoj de diversaj organizoj por kune fronti aparte gravajn taskojn (informkampanjo internaciskala, sociologiaj esploroj, nova enciklopedio, internaciaj konferencoj", -- vi skribis en Esperanto en 1999.

    Estas vere ke ku■as en tio grandaj ur°a╝oj. Ni scias ke rusaj esperantistoj brile kontribuis en la pasinteco en tiaj esploroj kaj laboroj. Mi vere deziras ke ili povu finfine labori pli serene kaj ke tion ebligu nova politika situacio. Bedařrinde pri tio mi ne estas optimista kvankam estus por mi grandega °ojo se mi erarus, se la popoloj de Ruslando elirus finfine el ekstremaj situacioj.

    Mi esperas ke la SAT-kongreso kaj aliaj aran°oj en Ruslando, en julio 2000 ebligos starigi konstruajn rilatojn inter popoloj de Ruslando kaj de okcidenta kaj eŠ centra Eřropo (bedařrinde mi eksciis pri ekzistanta timo de baltaj landoj kaj Pollando rilate la malstabilecon de Ruslando kaj intencoj de ties regantoj). Tro ofte okazis ke regantoj ne kapablaj solvi internajn sociajn problemojn inventis "malamikon" kaj turnis sin al milito por deturni la atenton de siaj regatoj.

    Henri Masson


    Ne du, sed unu

    "Eventoj kaj Heroldo spertis problemojn pri la eldonritmo kaj dufoje ■an°is siajn (vic)redaktorojn", -- mi skribis en la januara kajero.

    La redaktoro de Heroldo, Perla Martinelli, afable atentigis, ke Heroldo ■an°is la vicredaktoron ne du fojojn, sed nur unu. Ůi pravas, Šar la supra frazo estas interpretebla kvazař KALiFo nomumis trian vicredaktoron post du malnomumoj... Kaj la redaktoro mem neniam estis ■an°ita, kompreneble.

    Dankon pro la atentigo!

    A.K.


    "Interredaktore": same regula, nur malpli ofta

    "Tio ja faciligis la laboron de la gazet-redaktoroj, kiuj povas preni informojn el la senpagaj ret-informiloj Gazetaraj Komunikoj de UEA, Heroldo Komunikas kaj Interredaktore (tiu lasta fari°is malpli regula pro la lanŠo de la paga servo Ret-Info)", -- skribis Aleksander Kor╝enkov en la trarigardo de la jaro 1999.

    La servo Interredaktore restis same regula, nur i°is malpli ofta, ja por tiu listo estas dissendataj nur tiuj mesa°oj, Še kiuj oni eksplicite petas tion. Krome, plimulto de redaktoroj de signifaj E-gazetoj ali°is al la retpo■ta E-nova╝servo Ret-Info, sed malgrař plurfoja atentigo multaj ne vere komprenas la funkciadon kaj diferencojn inter Ret-Info kaj Interredaktore.

    Lßszlˇ Szilvßsi
     


    Pri la rilatoj inter inteligencio kaj plebo en la movado
    ař intelektulo inter plebanoj kaj nuda inter lupoj

    Eseo de Walter Zelazny

    Mi ne ofte konsultas PIVon. Ekzemple, °is nun mi komprenis kio estas inteligencio kaj intelektulo. Sed post la kontrolo en PIV mi ne komprenas. Do inteligencio lař PIV estas:

    1. Klaso de la intelektuloj-reformistoj en la cara Rusujo de 19a jc. 2. Tiu parto de unu nacio, kiu strebas al sendependa libera penso.

    Lař tiu difino ne eblas havi inteligencion en la Oficiala Movado. Unue, ne Šiuj intelektuloj-reformistoj en la cara Rusujo estis esperantistoj; ni diru, ke estis male... Due, Šar Esperantio ne estas nacio, °i lař la difino ne povas havi tiun parton, kiu strebas al libera pensado. La difino de la inteligencio en PIV estas pli malpli esperantigita vortumo de la franca intelligentsia lař vortaroj de Larousse, kiuj faras referencon, ke tiu vorto devenas de la rusa.

    Kiam Dostojevskij, Gercen ař Bakunin vivis okcidente, neniu sciis ke ili estas inteligencio. Post la Granda Oktobra Revolucio, pere de la blankuloj venintaj al Parizo, la francoj konati°is kun la koncepto inteligencio, kiun ni hodiař trovas en PIV. Ău vere ne ekzistas pli kurta vojo de la inteligencio al PIV? Ău vere, lař la kriterioj de la PIVa difino, la lasta inteligencio en Eřropo -- tiu parto de unu nacio, kiu strebas al sendependa libera penso -- restis nun nur en Belorusio?

    Iom pli bone aspektas la PIVa difino de plebo. Unue etimologia referenco:

    1. En Romo, la plej grandnombra k malalta klaso ...

    poste la nuntempa:

    2. La pli malaltranga parto el popolo, el socio ks.

    La plebo povas ekzisti en la Oficiala Movado, tion permesas PIV -- la pli malaltranga parto el socio. Sed ne la plej malaltranga parto. Sed venas alia problemo, en kiu senco oni povas diri en la Oficiala Movado pri la socio? De la sociologia vidpunkto ni ne estas socio, prefere io inter diasporo kaj kvazař-socio, preskař apud-socio.

    FeliŠe PIV havas alian koncepton, nome intelekto, de kiu °i strange ne derivas inteligencion. Ne gravas. Intelektulo estas Zamenhofa vorto kaj intelektularo jam PIVa. Lař PIV intelektulo estas "homo, kiu sin okupas kaj interesi°as pri intelektaj aferoj, kiu precipe laboras per intelekto". Sed kio estas intelekto? "Kapablo pensi koncepta╝ojn kaj estigi rilatojn inter ili".
     

    Iom da rimarkoj pri moralaj valoroj

    Mi ne opinias ke la Esperanta inteligencio, intelektularo kaj plebo diferencas en la morala senco. Inter intelektuloj oni trovas kanajlojn, same kiel inter la plebanoj. Inter intelektuloj oni trovas morale rigorajn homojn, ankař inter la plebanoj. Se la distingo ekzistas, °i fontas el la malsamaj sociaj roloj. Lař PIV la inteligencio havas eŠ nenion komunan kun intelektularo. La unua batalas pri la sendependa libera penso, la dua kapablas pensi.

    Lař la difino, kiun mi konas en la slavaj lingvoj, Šefe en la rusa, ne eblas rekte distingi inter la sendependa libera penso kaj kapablo pensi.

    Penso bezonas liberecon, kaj tion ver■ajne ne komprenis francaj intelektuloj -- inter ili meritplena Waringhien -- kiuj posedis tian kapablon pensi koncepta╝ojn kaj estigi rilatojn inter ili, ke ili forgesis ligi la rilaton inter la penso kaj la libereco.

    Ăar la intelektuloj Šefe pensas (foje sciencumas, poezias kaj verkas), la plebo Šefe sekvas ilin en la pensado; estas do normale, ke certaj intelektuloj celas kapti atenton de la plebo. Tiuj intelektuloj fari°as politikistoj kaj apogas sian cerbon je amasoj, ilia penso signifas nur tiom kiom la politika forto de la plebo, kiu apogas °in. La separado de la intelektuloj disde politikistoj komenci°is dum la Franca Revolucio, la divorcan verdikton anoncis la Ruslanda Revolucio.

    Rolo de la inteligencio estas komentarii la socion, eŠ en la libera socio. La tekniko sapumadi la okulojn de la plebo estas tiom perfekta, ke en la demokrataj landoj oni komencas eŠ dubi, Šu iu elekto inter du politikistoj, kiuj startas je la prezidenteca posteno ne estas nur afero de la mono kaj soci-tekniko manipuladi la opinion, sen trapasi la jurajn limojn, ofte formale malfrue pretas por haltigi la manipuladon.

    Kial en Esperantujo devas esti alimaniere? Kontraře, estas eŠ pli terure. Ne mankas mono Še kandidatoj, ne mankas soci-teknikoj sapumi la okulojn, mankas la inteligencio, kaj se tia manifesti°as, oni likvidas °in. Ăio Ši okazas mikroskale, en etaj dimensioj, praktike ne eksplikeblaj kaj ne montreblaj al la plebo.
     

    "Pracelanoj" ař "rařmistoj"

    Se oni konsideras pracelanojn (la Fina Venko) ař rařmistojn (la Interna Ideo), iliaj metodoj agi estas tiom diferencaj, ke °uste ili kařzis ■an°on de la prioritatoj de la celoj. Tio, kio estis kohera koncepte komence de la 20a jc. (tiam la Fina Venko estis biologie ligita kun la Interna Ideo), fine de la 20a jc. ne plu havas sencon. La Fina Venko fari°is eksporta varo, kiun oni ne povas vendi, la Interna Ideo fari°is la valoro en si mem, la trezoro, kiun oni ne vendas.

    Por la pracelanoj ne gravas ke morgař estos diluvo, gravas, ke hodiař ili trovis la solvon de la mondaj lingvaj problemoj, sed bedařrinde la mondo ne komprenas ilin, sed eble... se ni ankorař rekomencos alimaniere... per Kampanjo 2000!

    Por la rařmistoj Esperanto solvas neniun mondan problemon. Esperanto posedas valoron en si mem, kiel Šiu civiliza unuo, Šu granda kiel Rusujo Šu eta kiel Esperantio. ěi estas valoro en si mem kaj postulas de la ekstera mondo je la nomo de lar°e komprenita humanismo, en tio homaranismo, sian lokon en nuntempa mondo. Homo ne povas vivi ekster socio, ař (kio estas pli evidenta post certaj sociologiaj trova╝oj) li vivas en kelkaj socioj samtempe. Ăiu vivas en iu makrosocio, ekzemple en ■tato, sed samtempe en sia komunumo, en sia etno, kiun li kunkreas, en iu diasporo (ideologie li vivas en la nacio).

    Praktike inter la pracelanoj kaj rařmistoj estas la sama diferenco kiel inter la koncepto de la franca jakobena ■tato-nacio kaj libera sindeklaro de la individuo pri sia identeco. En Francio Šiuj manifesti°oj de la individueco estas parto de la privata vivo (lia religio, esperantismo, ař tio ke li opinias sin vasko). Pri Šio zorgas la ■tato, por la individuo estas loko en la socio, kondiŠe ke li submetis sin al la kultura modelo de la laika, jakobena, unusole francetna koncepto, sen esceptoj. Kompreneble neniu malpermesas deklari sin bretono, sed tio havas neniun juran, politikan ař kulturan konsekvencon. Do li povas esti bretono en sia hejmo, forirante °in li estas franco. Ekzemple, ukraino kiu ricevis francan ■tatanecon ne plu havas siajn kulturajn radikojn en Kievo, sed lia historio komenci°as kune kun la Gařloj. La rařmistoj ne akceptas tian koncepton.

    Alivorte, por la pracelanoj Šiuj esperantistoj estas esperantistoj, sed la pli bonaj esperantistoj estas la finvenkistoj. Pli malpli tiun doktrinon havas UEA. Estas °i, kiu lanŠis la Manifeston de Prago kaj esperantigon de la islama mondo. De la Esperanta plebo °i atendas financan apogon, ideologian lojalecon, varbadon kaj nenion pli.

    Por la rařmistoj oni ne povas meti esperantismon en la sferon de nur privata vivo de individuo. Vole-nevole Šiu civitano de koncerna ■tato pagas imposton, kaj mi volas ke tiun parton de la imposto, kiun la ■tato utiligas por siaj ■tat-naciismaj celoj, oni uzu °uste por Esperanto. Mi rajtas al publika manifesti°o de mia esperanteco. Mian esperantistecon oni rekonu kiel civilizan unuon ekzistantan inter aliaj, oni °in rekonu jure, tiusence, kiel jure oni agnoskas vaskojn en Hispanio (ne en Francio), kiel jure oni agnoskas certajn religiajn movadojn, respektante ilian pacifismon kaj ne metante iliajn partizanojn en la armeon, kiel jure oni agnoskas rajton de kanadaj eskimoj al sia propra edukado kaj teritorio ktp.

    La afero de la jura rekono de etnoj kaj aliaj sociaj grupoj estas nova╝o en la juro, politiko kaj sociologio, ties neceson °ustamomente sentis rařmistoj. Ili komprenis, ke la movado, bazita sur la partia organiza skemo, kiel UEA, for╝etas el siaj strukturoj la plej valorajn intelektulojn, kiuj pli bone sentas sin elemento de la diaspora lingva minoritato Šie en la mondo kaj celas kreadi la federalajn modelojn.

    Sed tio ne estas tipe kaj nur rařmista. La koncepto estas lar°a kaj eble rařmistoj nur la unuaj esprimis la ideon kaj lanŠis °in en la formo de la Manifesto. Similan vojon pasis OSIEK kaj multaj aliaj Esperanto-centroj. La tuta internacia kaj socia vivo iras tiudirekten. Falas grandaj unuopaj malnovtipaj ■tataj strukturoj, ili rapide malforti°as kaj surbaze de nova socia paradigmo, en la tutmondi°o rekreas novajn strukturojn por denove sin plifortigi sed lař alia koncepto. Plej ofte tio okazas pace, foje per la milito, bedařrinde. Ankař en nia movado observeblas tiuj tendencoj, plej ofte ili estas pacaj, foje radikalaj, sed mi ne kura°as fermi la okulojn kaj diri, ke nenio okazas, ař akuzi kelkajn pri frenezaj konceptoj.

    Pro tio mi ne bezonas, ke iu piramida strukturo voku min por subskribo de iu manifesto kun kiu mi ne identi°as. Mi postulas pli ol la Finan Venkon. Mi postulas, ke oni rekonu mian esperantecon. Mi havas nur unu vivon, kaj mia Esperanto havas sian valoron por mia vivo, kiu dařros post mia morto en la kultura kontinueco kaj dimensio de mia reala vivo hodiař. Tio ne ekskluzivas la Finan Venkon, sed la Fina Venko rekte ne koncernas min. Estas komprenebla afero, ke dum la pionira periodo la plej grava demando estis la Fina Venko. Hodiař ni scias, ke ne okazos la Fina Venko. Sed la ideo havis pozitivan influon al Esperanto, °i metis Esperanton al nova dimensio intelekta kaj kultura, ni diru rařmisma. La unua jarcento de Esperanto estis lingvistika, la dua jarcento estos soci-kultura, ař °i tute ne estos! Pro tio mi faru lozajn rimarkojn pri diverstipaj soci-intelektaj kondutoj. Miaj rimarkoj ne pretendas al scienca disciplino, sed estas frukto de tio, kion devas fari la Esperanta inteligencio (PIVe neekzistanta difino 3 estas difinenda eble tiel: "Tiu parto de esperantistaro, kiu strebas al sendependa libera penso opozicie al la Esperanta plebo, kiu estas sendependa, libera, sed ne pensanta").
     

    Scii kion verki, kaj ne verki kion oni scias

    Sendube Kßlmßn Kalocsay estas intelektulo, kaj lia Šefa merito estas ne nur la majstra traduko de Infero, eŠ ne Tutmonda Sonoro, nek la originala verkaro. Lia Šefa merito estas, ke li neniam skribis en Esperanto lernolibron por studentoj de la medicino, kion li faris en la hungara lingvo. Simple, li sciis kion verki, kaj ne verkis, kion li sciis. De tiu vidpunkto ni aprezu lian talenton de la intelektulo.

    Bona ekzemplo estas Paul Neergaard, lia libro en Esperanto pri plantoj estis tradukita en kelkajn lingvojn. Kvankam elstara specialisto pri la agronomio li strebis kompreni la fenomenon Esperanto kiel intelektulo, kiel tiu, kiu kapablas pensi koncepta╝ojn kaj estigi rilatojn inter ili. Jen sub lia plumo (finfine ne lingvisto) aperis en 1942 La Esperantologio kaj ties disciplinoj -- unu el fundamentaj verkoj, kiuj prilumis la postmilitan interlingvistikon.

    Edmond Privat scipovis perfekte gardi °ustajn proporciojn: kion, kie kaj en kiu lingvo eldoni.
     

    Aplikistoj, ař la unua stratulino kun principoj
    inter monaÂinoj kaj samtempe la unua monaÂino
    inter la stratulinoj kun principoj

    Kelkaj deziras, ke Šio, kion ni konas en la scienco, estu tuj esprimebla en Esperanto. Do ili kreas grandajn terminarojn pri akvofaladoj ař pri la horlo°industrio en Burkina Faso. Ili kreas verkojn en Esperanto pri la influo de la turni°oj de Marso Širkař sia akso je la seksa vivo de pingvenoj. Kompreneble neniu esperantisto povas kontroli, Šu tiu verko respondas al koncepta╝oj kaj estigo de la rilatoj inter ili. La ařtoro estas la sola fakulo pri tio en la tuta Esperantio. La aplikistoj argumentas: "Vidu, en Esperanto oni esprimas Šion, kion konas la scienco". Sed la regulo estas, ke oni esperantigas iun ajnan produkton de cerbumado, plej ofte kun kapablo pensi koncepta╝ojn sen estigi rilatojn inter ili.

    Tia estas konsiderinda plimulto de niaj esperantaj eldona╝oj, eldonitaj proprakoste. Serioza eldonisto ne akceptas eldoni ion ajn. Mi persone preferas, ke esperantisto ricevu Nobel-premion en sia fako. Poste li Šiam trovos manieron esprimi sian teorion en Esperanto... La problemo estas, kiu komprenos?

    dařrigota


    Notoj

    1. Oficiala Movado.
    En la tuta mondo Šiuj fenomenoj dividi°as je oficialaj kaj ne oficialaj. Oficialaj estas tiuj, kiuj posedas lař ili la legitimilon fari ion, kontraře al tiuj, kiuj faras ion, eble pli bone, sed ne oficiale. Oficiala estas °enerale pli granda, pli riŠa, pli serioza, kaj havas sufiŠan povon por deklari sin (eŠ ne oficiale) "oficiala". Oficiala ne estas kontrařo de maloficiala; prefere "maloficiala" devus esti disidenta, kvankam hodiař oni ne plu uzas tiun adjektivon, sed temas pri tio.

    2. Mi klare diras pri la rusa, ne sovetia. Pli precize, la rusa de antař la Revolucio.

    3. Multaj povas senti sin ofenditaj kaj peti de mi ekzemplojn. Mi parolas pri tiuj, kiuj opinias: se hodiař la mondo vokos nin por solvi la mondajn lingvo-problemojn, ni ne havas sufiŠe da fak-vortaroj! Unue, la mondo ne vokos nin, kaj kiam °i vokos jam estos pretaj fak-vortaroj; kaj se °i vokos sen vortaroj, °i faros Šion por ke Esperanto havu °ustajn vortarojn. Tia estas "logiko" de tiu problemo.
     


    Propono de Konstitucia Ăarto de la Esperanta Civito

    Dařrigo. La komenco aperis en LOdE. 1999: 12. Proponita fare de la Dua Forumo de la Esperanta Civito en Karolovaro, 28-29 jul 1999. La glosoj ne apartenas al la teksto.
    Ăapitro III
    Pri la povoj

    Art. 19. Ekzekutiva povo

    ž 1. La ekzekutiva povo apartenas al la Konsulo kaj, lař ties delego, al la vickonsuloj.

    ž 2. Escepte de la elektita Vickonsulo, la ceteraj vickonsuloj, en nombro de maksimume sep, estas nomumitaj de la Konsulo, inter la voŠrajtaj civitanoj.

    ž 3. La Konsulo kaj la vickonsuloj konsistigas la registaron, kiu estas nomata Kapitulo.

    ž 4. La Senato rajtas postuli ke la Konsulo nuligu la delegon en iu ajn momento al iu ajn nomumita vickonsulo.

    Art. 20. Konsulo

    ž 1. La Konsulo estas la oficiala reprezentanto kaj proparolanto de la Civito.

    ž 2. La Konsulo responsas en ekskluziveco pri la taskoj:

    a) kunvoki la Parlamenton kaj difini la tagordojn;

    b) prezidi la kunsidojn, kun decida baloto kaze de voŠdon-egaleco, eŠ se li ne estas delegito de paktinto Še la Forumo;

    c) promulgi la normigajn aktojn de la Parlamento;

    d) plenumi per ediktoj kaj dekretoj la decidojn de la Parlamento;

    e) funkciigi la organizon de la Civito.

    ž 3. Dum sia mandato, la Konsulo estas ju°ebla de la Kortumo nur se lin denuncas parlamentano ař unu el la membroj de la Sa°ularo [Kortumo].

    ž 4. La elektita Vickonsulo anstatařas la Konsulon en kazo de neceso; okaze de morto ař demisio de la Konsulo, li anstatařas tiun °is la novaj elektoj.

    Art. 21. Arbitracia povo

    ž 1. La arbitracia povo apartenas al la Sa°ularo [Kortumo]21 kaj, lař ties delego, al lokaj ař fakaj kortumoj.22

    ž 2. Sa°ulo [Kortumano] estas voŠrajta civitano, sed nek parlamentano nek kapitulano.

    21. Plimulto de la dua Forumo preferis uzi alian vorton ol Kortumon, pro ties miskomprenebla forto.

    22. Loka kortumo havas la kompetenton pri la aferoj ene de difinita teritorio. Faka kortumo ju°as pri specifaj problemaroj, ekzemple pri malrespekto de labor- ař aliaj kontraktoj, interne de la tuta Civito.

    Art. 22. Sa°ularo [Kortumo]

    ž 1. La Sa°ularo [Kortumo] estas elektita de la Forumo Šiun duan jaron. ěi konsistas el tri membroj kaj du vicmembroj.

    ž 2. La Sa°ularo [Kortumo] sin esprimas pri konflikto inter establoj lař la Pakto por la Esperanta Civito. Tiu devo ne estas delegebla.

    ž 3. La Sa°ularo [Kortumo] sin esprimas pri aliaj konfliktoj konforme al la Civita Kodo ař, manke de la koncerna ař de interpretaj duboj, lař la Svisa Civila Kodo.

    ž 4. Okaze de duagrada ju°o, du el la tri partoprenintoj en la unua grado estas anstatařitaj de la vicmembroj.

    Art. 23. Kodo

    ž 1. La Sa°ularo [Kortumo] responsas pri la verkado de komuna Kodo, kiu disciplinos la solvon de konfliktoj inter civitanoj.

    ž 2. La Kodon aprobas la Parlamento.

    ž 3. Referenco por la Civita Kodo estas la svisa civila kodo.

    Art. 24. Lokaj kaj fakaj kortumoj

    ž 1. Post la aprobo de la Civita Kodo la Sa°ularo [Kortumo] rajtos nomumi lokajn kaj fakajn kortumojn, lař la Kodo mem.

    ž 2. Lokaj kaj fakaj kortumoj sin esprimos nur per unuagradaj ju°oj, lasante la duan gradon al la Sa°ularo [Kortumo].

    Ăapitro IV
    Pri la organizo

    Art. 25. Registro

    ž 1. La Registro de la Civitanoj estas la fundamento de la civitana vivo23: °i ebligas la aplikon de la art. 9 de la Konstitucio.

    ž 2. La Registro konservi°as kaj °isdati°as sub la respondeco de la Konsulo, lař specifa le°o.

    ž 3. Individua legitimilo atestas la enskribi°on en la Registro, do la civitanecon24.

    23. Tio rememorigas pri la Registro de la Mondcivitanoj.

    24. La kosto de la legitimiloj kovrus la kostojn de la Registro.

    Art. 26. Establoj

    ž 1. Establo estas Šia organizo fondita kaj aran°ita por ke °i povu funkcii kaj dařri (kun ař sen jura personeco).

    ž 2. La instancoj de la Civito (informaj organoj, banko ktp) ne estas konsidereblaj kiel apartaj establoj, kiuj rajtus peti ali°on al la Pakto.

    ž 3. Se paktinto ne havas propran juran personecon, rajtas peti la civitanecon °iaj:

    a) konstantaj kunlaborantoj enlistigitaj en la redakcio kaj perantoj de la gazeto, se individuoj;

    b) abonantoj, se la redakcio garantias por ili;

    c) docentoj kaj studentoj registritaj kiel ali°intoj al la fako dum la koncerna jaro.

    Art. 27. Informaj organoj

    ž 1. La informa organo de la Civito estas la nova╝agentejo Heroldo komunikas (HeKo),25 kies posedon la kooperativo de Literatura Foiro donacas al la Civito je la ekvalido de la Konstitucio.

    ž 2. La normigaj aktoj de la Civito (kodo, direktivoj, reglamentoj, le°oj, ediktoj kaj dekretoj) estas telematike je dispono de Šiu voŠrajta civitano26.

    25. HeKo naski°is en marto 1999, kiel nova╝agentejo de la Evolukomisiono.

    26. Ekzistos do propra TTT-punkto, alirebla per individua pasvorto.

    Art. 28. Financaj rimedoj

    ž 1. La Civito havas propran bankon, por enkasigi donacojn kaj legacojn, akcepti alpruntojn de civitanoj kaj establoj, subteni projektojn kaj iniciatojn kadre de la Pakto, financi la Civiton kaj prizorgi la administradon de °iaj valora╝oj, kaj specife de la senmovebla╝oj.

    ž 2. La Civita Banko funkcias kiel financa societo kun statuso de fondumo, kies kontrolinstanco estas la Kapitulo, reprezentata de la Konsulo, kiu nomumas kaj malnomumas la membrojn de la administra komitato.

    ž 3. La administra komitato de la Civita Banko agas ařtonome kaj sub individua responso.

    ž 4. KondiŠe ke la koncernaj profitoj estu komplete rezervitaj por la Civito, la Civita Banko povas krei ař partopreni aliajn financajn institutojn, ekzemple asekurkompanion.

    ž 5. La Civito povas produkti kaj vendi filatelajn kaj numismatajn valora╝ojn.

    Art. 29. Domoj

    ž 1. La Civito stimulas la kreon kaj ekspansion de reto da servoj, en formo de ejoj por kulturaj kaj socialaj celoj, nomataj Domoj.

    ž 2. Domoj povas esti ař paktinta senmovebla╝o (kulturcentro, naturamika domo ktp) ař neesperantista institucio kiu akceptas esperantistan aktivecon (ekzemple somerumejo por infanoj, kiu akceptas esperantlingvan grupeton).

    Art. 30. Legacioj

    ž 1. La Civito establas legaciajn rilatojn kun aliaj subjektoj de internacia juro27.

    ž 2. Legacion nomumas la Konsulo, kiu havas la devon konsulti la paktinto(j)n jam en rilato kun la koncerna subjekto, se tia(j) ekzistas.

    27. Tiaj estas internaciaj organizoj (UN, EU ktp), registaroj, ■tatestroj en ekzilo (Dalai-lamao ktp), ekleziaj kaj religiaj instancoj (Vatikano, Universala Domo de Justeco ktp).

    Art. 31. Prefektoj

    ž 1. La prefekto estas persono komisiita zorgi pri la interesoj de la koncernaj civitanoj, unuavice ilia informiteco, kaj pri la bildo de la Civito en ilia lando28.

    ž 2. Lařbezone, kie ekzistas neniu establo reprezentita en la Forumo, la Konsulo povas nomumi prefekton.

    ž 3. La prefektoj rajtas Šeesti la sesiojn de la Forumo29.

    28. La prefekto estas speco de interna ambasadoro en landoj (provincoj, regionoj, ■tatoj) kie relative multas la civitanoj sed mankas lokaj establoj kiuj reprezentas ilin. La koncerna le°o fiksos la minimuman nombron de la civitanoj necesan por nomumi eventualan prefekton, kaj Šu tiu prefekto devas esti civitano lo°anta en la koncerna lando.

    29. La reglamento de la Forumo indikos Šu kun ař sen voŠrajto.

    Art. 32. Evolukomisiono

    ž 1. Je la ekvalido de la Konstitucia Ăarto, la Evolukomisiono ekzistanta lař la Pakto organizas provizoran Registron, sur kies bazo estos elektita la Senato.

    ž 2. Lař propono de la Evolukomisiono la Forumo fiksos la daton por la voŠdonado pri la Senato kaj aprobos provizoran regularon pri la voŠdonoj.

    ž 3. La Evolukomisiono Šesas ekzisti per la unua sesio de la Senato, kaj °iaj poseda╝oj kaj kompetentoj transiras al la Konsulo.

    Art. 33. Modifoj

    ž 1. La Konstitucia Ăarto estas modifebla nur de la Senato, per la aprobo de almenař tri kvaronoj de °ia membraro.

    ž 2. Neniu modifo ekvalidas, se mankas la ratifo de la Forumo, per la aprobo de almenař tri kvaronoj de la Šeestantaj paktintoj.


    La provizora propono de Konstitucia Ăarto de la Esperanta Civito transformi°is al definitiva projekto, danke al la diskutoj kaj voŠdonoj dum la Forumo en Karolovaro (Bohemio), 27-29 jul 1999.

    La kvar sesioj de la Forumo por la Esperanta Civito, sub la prezido plejparte de Yves Peyraut (prezidanto de la Plenum-Komitato de SAT), kunigis la delegitojn de 8 el la 11 °isnunaj ali°intoj al la Pakto, nome: Universitato ELTE Budapest, Esperanta PEN-Centro, Kultura Centro Esperantista, Kooperativo de Literatura Foiro, E-Societo Charente (Francio), redakcioj de Literatura Foiro kaj de Heroldo de Esperanto, Itala Interlingvistika Centro, kaj la observantojn de Sennacieca Asocio Tutmonda, Akademio de Esperanto, Esperantista Kulturdomo de Razgrad (Bulgario). La observantoj havis preskař la samajn rajtojn de la delegitoj: ili povis libere interveni kaj eŠ proponi amendojn, sed ne voŠdoni.

    Dum du jaroj la Evolukomisiono flegos la debaton pri la projekto, kolektante rimarkojn, sugestojn, kritikojn, amendoproponojn de kiu ajn bonvola, sincera kaj objektiva E-parolanto. La tria Forumo por la Esperanta Civito aprobos definitive la projekton kaj fiksos la daton de la ekvalido de la Konstitucio. Se konsideri la nunajn nombrojn, la membroj kaj abonantoj de la paktintaj establoj estas Širkař 3600; kun tiuj de la observantoj temus pri okmilo da personoj kiuj rajtus individue peti la civitanecon.

    La Forumo aprobis unuanime ankař etan modifon en la teksto de la Pakto, per kiu la proceduro pri eksi°o estas pli klara (kaj facila). Krome °i elektis la novan Evolukomisionon: Jean-Thierry von BŘren, Judit Felszeghy, Marco Picasso, Ljubomir TrifonŠovski kaj Walter Zelazny; kaj ratifis la internan regularon de la Evolukomisiono mem. La Forumo kompletigis sian strukturon, elektante ankař la arbitracian instancon (Sa°ularon ař Kortumon): Zofia Banet-Fornalowa, Paolo Bonomi kaj Giorgio Silfer.


    Foto el Hispanio
    La Esperanta Civito, almenař lař la proponita Ăarto, ne havas propran teritorion. Sed feliŠe Esperantujon sur nia Tero jam markas pli ol mil stratoj, placoj, monumentoj kaj aliaj ZEOj. Ăi-sube estas bildigitaj la plej fre■dataj ZEOj -- placo kaj monumento "Esperanto", pri kies inařguro LOdE informis en januaro. (Foto de Luis Serrano PÚrez).
     


    Boris VianLa tubar-riparisto

    Novelo de Boris Vian


    Tio ne estis la sonorado de Jasmena, kiu butikumis en suspektinda lokalo akompanate de sia amanto. Ankař ne estis mia onklo, Šar li ╝us mortis antař du jaroj. La hundo tiris °in dufoje, kaj mi havis la ■losilon. Do, trovi°is iu alia. Estis karakteriza sonorado: peza... eble prema... ne, densa, prefere... lanta kaj kara sonorado.

    La tubar-riparisto, konsekvence. Li eniris, ekipita, tra■ultre, per bastarda pendsako el ledo de formortinta herboman°anto, ■ar°ita per tintanta ferrubo.

    -- La banŠambro estas tie, -- li diris al mi kun sageca gesto.

    Li ne faris la demandon. Li finfine sciigis al mi, kie trovi°is, en tiu lo°ejo, la banŠambro, kiun, sen lia rimarko, mi povintus preteratenti loki, ankorař tre longatempe, dank'al la precizigo tuj implikita per lia mallonga frazo.

    Je tiu horo de la tago, Šar Jasmena ne Šeestis, Šar mia onklo ╝us mortis kaj Šar la hundo tiris la sonorilon dufoje (plejofte), estis en la domo nur miaj dek unu genevoj, okupataj ludante en la kuirejo per la gaskaldronego, kaj oni ařdis neniun bruon.

    Ăar li alvenis al la salono post longa Širkařiro, alkrampi°inta al sia gesto, mi remetis la ripariston sur la °ustan vojon kaj do gvidis lin °is la banŠambro. Mi estis enironta kun li, kiam li flanken■ovis min, sen brutaleco sed per tiu firmeco propra nur de fakuloj.

    -- Mi ne bezonas vin, -- li diris al mi, -- kaj vi riskus malpurigi vian belan kostumon novan.

    Li insistis pri novan.

    Mi diris nenion, Šar li rikanis, plie, kun insidemo, kaj mi iris malkudri mian pendantan etikedon.

    Denove malatento fare de Jasmena. Sed, finfine, vi ne povas atendi de virino, kiu ne konas vin, kiu neniam ařdis vian nomon, kiu eŠ ne scias, ke vi ekzistas, kiu mem eble ekzistas nur parte, ař eŠ tute ne, ke ■i faru por vi la servojn de angla guvernistino, Alica Marshall, naski°inta en Wilshire; kaj mi skoldis Alican pro ■ia kronika malatentemo. Ůi rimarkigis al mi, ke ne eblas samtempe Šesi prigardadon de la genevoj kaj forpreni la etikedojn, kaj mi devis klini min, Šar mi tiumomente trapasis la pordon, kiu kondukas de la vestiblo al la man°oŠambro, pordon nekontesteble tro malaltan, kiel mi plurfoje rimarkigis al la surda arkitekto pagata de mia domposedanto.

    La malordo de mia tualeto tiel estis kompensita, mi pa■is blindopalpe, por ne atentigi pri mi, direkte al la Šambro de la patrino de Jasmena, al kiu mi rezervis unu el la plej belaj Šambroj en la apartamento, unu el tiuj, kiuj rigardas al la strato kaj kiuj dařras Še la alia flanko, kiam neniu ilin rigardas, kun la nura celo konservi sian ekvilibron.

    Eble estas tempo nun, ke mi faru al vi la portreton de Jasmena; sed en la mallumo, Šar oni neniam malfermas la fenestrojn, Šar Jasmena ne ekzistas kaj konsekvence ne povas havi patrinon (kio estas kontestebla, kiel pruvos al vi la sekvo de tiu historio), en la mallumo, do la priskribo ne estus ekzakta.

    Mi trairis la Šambron de la patrino de Jasmena kaj singarde malfermis la pordon, kiu, ekde °i, kondukas al la bilarda Šambro, kies muro apudas la banŠambron. Antařvide al la vizito de la riparisto, mi anticipe farigis kvadratan aperturon en tiu muro, kio klarigas, ke mi povis, ekde tiu vidpunkto, lařplaŠe observi la konduton de la viro, dum li diligentis Širkař la tubaro. Levante la kapon, li signis al mi, ke mi iru al li.

    Mi rapidis reiri inversdirekte la vojon, kiun mi ╝us faris. Mi pasante rimarkis, ke miaj genevoj dařrigis petoladon apud la gaskaldronego kaj mi konceptis el tio (sed mallonge, Šar la riparisto atendis min, kaj mi deziris, ke li ne konsideru mian malfrui°on kiel arogantecon, al kiu oni ofte atribuas mian seriozan sintenon) kompletan kaj senkařzan malestimon koncerne tiujn neperfektajn aparatojn: la gaskaldronegojn. Mi rapide alpa■is la servistejon, malfermis la interpordon kondukantan al mallar°a ■tuparplaceto kun kvar direktoj, el kiuj unu komuniki°us kun la bilarda Šambro, se °i ne estus barita, la alia, ankař barita, kun la Šambro de la patrino de Jasmena, kaj la kvara kun la banŠambro. La trian mi refermis kaj fine eniris.

    Sidante sur la rando de la bankuvo, la riparisto melankolie kontemplis la dikajn tabulojn, kiuj protektis la tubojn... imperfekte; Šar li ╝us elsaltigis ilin per la pinto de la Šizilo.

    -- Mi neniam vidis, -- li certigis al mi, -- tian instala╝on.

    -- ěi estas malnova, -- mi diris.

    -- Tio vidi°as, -- li diris.

    -- Pro tio mi diras tion, -- mi diris.

    Ăar mi estas nekapabla determini la a°on de instala╝o, kiam Šiuj ne povas rimarki °in.

    -- Estas homoj, kiuj parolaŠas, -- li observis, -- kaj kien tio kondukas ilin?.. Sed tiu, kiu instalis °in, li ne estis profesiulo.

    -- Estas via firmao, kiu faris la instala╝on, -- mi diris. -- Pri tio mi tute precize memoras.

    -- Mi tiutempe ne laboris Še ili, -- li diris. -- Alie, mi estus foririnta.

    -- Do, -- mi diris, -- tio estas tutsama, Šar vi estus foririnta; estas kvazař vi estus tie, pro tio, ke vi ne estis.

    -- Ăiuokaze, -- li diris, -- se mi tenus la fian infanon de putino kun grasa╝o de kangurua kojono, kiu faraŠis tiun nom-de-Di' merdan bordelan instala╝on kun tiel aŠa maniero.... nu.... kiel oni diras, mi ne komplimentus lin.

    Kaj li komencis sakri kaj la vejnoj de lia kolo ■veli°is kiel ■nuroj. Li ■an°is sian pozicion, direktante sian voŠon al la fundo de la bankuvo por atingi basan resonadon, kiun li konservis dum la tuta sekvanta horo.

    -- Bone, -- li konkludis, perdinte la spiron. -- Nu, restas al mi nur eklabori.

    Mi jam serŠis oportunan pozicion por vidi lin labori, kiam li elprenis el sia leda ujo dikan blovlampon. Tirinte el sia po■o flakonon, li ver■is ties enhavon en la kava╝on aran°itan de la in°enia fabrikisto Še la piedo de la alkondukado de la gasoj. Alumeto ■prucigis grandan flamon al la plafono.

    Lumigata per tiu blua lumo, la riparisto klini°is kaj malestime ekzamenis la du tubojn de akvo varma kaj malvarma, la gastubon, la dukton de la centra hejtado kaj kelkajn aliajn tubarojn, kies utilecon mi ne sciis.

    -- Plej bone, -- li diris, -- Šion tranŠi murnivele kaj rekomenci de nulo. Sed tio multe kostos.

    -- Se tio necesas, -- mi diris.

    Ăar mi ne volis Šeesti la masakron, mi foriris piedpinte. Li turnis la ■toppinton de sia blovlampo en la momento, kiam mi refermis la pordon, kaj la tondro de la gasigita benzino superbruis la mallařtan klakadon de la globo kun risorto revenanta en sian lo°truon.

    Mi trapasis la pordon de la Šambro de Jasmena, komence kondamnita sed kies puno ╝us Šesis, kaj, trairinte la salonon, mi alidirekti°is al la man°oŠambro de kie mi povis reiri al mia Šambro. Pli ol unufoje mi jam erarvoji°is en la apartamento, kaj Jasmena nepre volas, ke ni ■an°u °in, sed ■i devos trovi °in mem, Šar ■i obstinas reveni nepetite de mi.

    Cetere, mi mem obstinas paroli al vi pri Jasmena, simple Šar mi amas ■in; ■i ludas neniun rolon en tiu Ši rakonto kaj probable neniam ludos iun ajn, krome, kompreneble, se mi ■an°os la decidon, kaj tion neniu povas antařvidi; Šar la rezulto baldař estos konata, ne utilas insisti pri temo tiel seninteresa; eŠ malpli ol kiu ajn alia; mi aparte pensas pri la bredado de tirola stuko kaj pri la melkado de lanhavaj afidoj.

    Alveninte en mia Šambro, mi sidi°is apud la meblo el vaksita kverkligno, kiun mi transformis en elektrofono jam antař longa tempo, sen troigi. Kaj, manovrante la ■altilon, kiu malkonektas la tutajn cirkvitojn, kies konektado ebligas la funkciadon de la aparato, mi ekfunkciigis la movadon de la plata╝o, sur kiun disko almeti°is kun la celo okazigi la eltiron de la melodio adsorbebla dank' al la perado de akra pinto.

    La nigraŠaj akcentoj de Deep South Suite baldař mergis min en mian preferatan letargion, kaj la akcelado rezultanta el la movado de la horlo°oj kuntiris la sunan sistemon en pliforti°anta rotacio, mallongiganta la dařron de la mondo je preskař unu tago; kaj rezulte de tio estis la oka kaj duono de la mateno, kaj mi en mia lito jam veki°is; maltrankvila pro tio, ke mi ne karesis per miaj kruroj la allogajn krurojn de Jasmena; ho ve, Jasmena ignoris min. Kaj mi senŠese atendas ■in; ■i havas akvajn harojn sub la suno kaj mi volus Širkaři ■ian talion per miaj malmolaj brakoj kaj mortigi ■in sub hirud-voluptamaj kisoj; sed ne dum la tagoj, kiam ■i eksimilas al Claude FarrŔre.

    -- La oka kaj duono, -- mi diris al mi. -- Kaj la riparisto certe estas mortanta pro malsato!

    Mi tre rapide vesti°is kaj orienti°is, poste mi ekiris al la banŠambro. ěiaj Širkařa╝oj ■ajnis al mi profunde modifitaj, kvazař sekve de iu gravega kataklismo; mi rapide konsciis, ke estis nur la diferenco pro la manko de la kutimaj tuboj, kaj mi kutimi°is.

    La riparisto, ku■anta apud la bankuvo, ankorař spiris. Mi injektis al li buljonon tra la naztruoj, Šar liaj dentoj preme tenis bastoneton de stanluta╝o. Tuj kiam li reanimi°is, li reeklaboris.

    -- Rezulte, -- li diris al mi, -- mi plenumis plejparton de la tasko; Šio estas tranŠita murnivele kaj mi rekomencas de nulo. Elektu.

    -- Faru kiel eble plej bone, -- mi diris. -- Mi fidas vian kapablon de fakulo, kaj neniokaze mi volus, ke mia plej eta sugesto estu obstaklo al via iniciatemo... al tiu iniciatemo, kiu, mi devus diri, estas la propreco de la plumbista korporacio.

    -- Ne troigu, -- li konsilis al mi. -- Principe, mi komprenas; sed mia atesto estas malproksima, kaj se vi tedegas min, mi ne plu povos alparoli vin. Estas strange, ke homoj opiniantaj sin kleraj, sentas bezonon fiveneni la mondon.

    -- Mi certigas vin, -- mi diris, -- ke mi lokas tre alte eŠ la plej etan el viaj agoj; kaj ne dubu pri mia humileco.

    -- Bone, -- li diris. -- Mi ne estas malica ulo. Nu, mi faros ion. Mi refaros ekzakte tiel, kiel ili muntis. Ăar estas tamen kolego, kiu okupi°is pri tio, kaj riparisto Šiam pravas. Oni ofte pensas: "Jen tubo, kiu ne estas rekta". Kaj oni scivolas kial, kaj kompreneble oni fine akuzas la ripariston; sed se oni volas °isfunde esplori la aferon, estas plejofte pro nekonata kialo, kaj oni preferas kredigi, ke la tubo ne estas rekta. Sed nerekta estas la muro. Revenante al nia afero, mi refaros Šion tiel, kiel estis, kaj poste, mi estas certa, ke tio funkcios.

    Mi pensis pri iu rimarko: tio funkciis antař ol li alvenis. Sed fakte, eble mi nenion sciis pri tio. La parabolo pri la rekta tubo restis en mia memoro kaj mi silentis.

    Mi sukcesis retrovi mian liton. Senpaciencaj pied-bruoj sonis en la supra eta°o. La homoj estas tedaj; Šu ili ne povas nervoze enliti°i, anstatař nervoze pa■adi sur la planko de sia Šambro. Mi rezignaciis: ne.

    La bildo de Jasmena hantis min °is evidenteco, kaj mi malbenis ■ian patrinon, kiu forigis ■in de mi kun malkonscienco, kiun nenio pravigis. Jasmena estas deknařjara, kaj mi scias, ke ■i konis aliajn virojn; des pli prave por ke ■i ne hezitu akcepti min en ■ia intimeco; estas pro ■ia patrino kaj la ╝aluzo. Mi devigis min pensi pri io tre malsimila, senkiala malico; kaj estis al mi tiel malfacile koncepti ties ekzaktan formon, materiigitan per ■nuroj el ru°a kaj blanka kotono, ke mi miavice svenis dum longa periodo. En la banŠambro, la zumado de la blovlampo bluigis la randon de mia son°o per neegale oksiditaj fran°oj.

    *

    La riparisto restis Še mi kvardek nař horojn seninterrompe. La laboro ankorař longe ne fini°is, kaj mi pasis al la enirejo por iri al la kuirejo, kiam mi ařdis frapojn Še la pordo.

    -- Malfermu! -- oni diris al mi. -- Estas ur°e!

    Mi malfermis kaj vidis la najbarinon de la supra eta°o, kiu staris antař mi grandfunebre vestita. Sur ■ia viza°o estis la markoj de ╝usa Šagreno kaj °i fluetis sur mian tapi■on. Ůajnis, ke ■i eliris el Sejno.

    -- Vi falis en akvon? -- mi demandis kun intereso.

    -- Mi petas senkulpigon, ke mi °enas vin, sinjoro, -- ■i diris. -- Estas, Šar mi havas likadon hejme... Mi vokis la ripariston kaj li devis veni antař tri tagoj...

    -- Mi havas unu Ši tie, -- mi diris. -- Estas eble la via?

    -- Miaj sep infanoj dronis, -- ■i diris al mi. -- Nur la du pleja°uloj ankorař spiras, Šar la akvo atingas nur iliajn mentonojn. Sed se la riparisto havas ankorař laboron Še vi, mi ne volas °eni vin...

    -- Mi supozas, ke li eraris, -- mi diris. -- Mi nun iros demandi lin por havi puran koron. Efektive, mia banŠambro kontentige funkciis.

    *

    Kiam mi eniris la banŠambron, li finfaris lutadon irisforman por ornami la nudan parton de la muro.

    -- Tio jam povas konveni tiel, -- li diris al mi. -- Mi Šion refaris tiel, kiel estis; mi aldonis kelkajn lutadojn, Šar estas tio, kion mi plej sukcese faras, kaj mi ■atas bone faritan laboron.

    -- Iu sinjorino volas paroli al vi, -- mi diris. -- Ău ne al la pli supra eta°o vi devis iri?

    -- Ău estas la kvara tie Ši?

    -- La tria, -- mi diris.

    -- Do mi eraris, -- li konkludis. -- Mi iros al tiu sinjorino. La firmao sendos al vi la fakturon. Sed nenion bedařru... Estas Šiam laboro por tubar-riparisto en banŠambro.

    Tradukis el la franca Daniel Luez
     


    Libroproduktado en Esperantujo: jaro 1999

    Tradicia revuo de Aleksander Kor╝enkov

    Dařrigante la iniciaton de Vilmos Benczik, LOdE Šiufebruare proponas superrigardon de la Esperanta libroproduktado, surbaze de la rubriko Laste aperis en Esperanto, kiu listigas la librojn, kiujn eldonintoj sendis al Roterdamo en la kuranta jaro. Tia kalkulado ne estas centprocente fidinda: (1) °i ne mencias eldonitajn librojn, kiujn oni ne sendis al CO, (2) en °i registri°as libroj eldonitaj antař jaroj sed senditaj Ši-jare. Tamen °i rivelas tendencojn, precipe Še la resuma statistiko por kelkaj jaroj.

    Ăi-jare la superrigardo estas maldetala (ankař pro manko de loko), sed sekvajare ni konigos la statistikon por la jardeko 1991-2000. La kompilinto dankas al Istvßn Ertl, kiu plenigis la truojn en la eldonindikoj.

    Stabileco

    La suba tabelo konfirmas la stabilecon de nia libroproduktado. Ăiujare pli ol cent eldonantoj produktas iom pli ol 200 librojn. Denove plej multe oni tradukis el la franca (7 el la 69 tradukoj). Denove la plej populara °enro estas traduka beletro. En 1999 surmerkati°is la nova traduko de Fařsto (de Karl Schulze), kiu ver■ajne estas unu el la plej gravaj atingoj de nia literaturo, dominata de tradukoj. Inter la libroj nefikciaj estas atentindaj esearo Lingva arto, posteuma verko de Karolo PiŠ Kritiko kaj recenzistiko kaj Granda E-germana vortaro de Erich-Dieter Krause. Tiu lasta estas ankař la plej "dika" libro de la jaro 896-pa°a.

    UK stimulas la eldonemon

    Pasint-jare ni skribis, ke "dank' al la kongres-landeco Francio sukcesis avanci Germanion, sed la sekvan kongreson akceptos la lando de Gutenbergo, kaj oni scias, ke UK stimulas la eldonemon".

    Ăi tiel okazis. En Germanio aperis 23 libroj. La kongreslandon sekvas Italio (20), Nederlando (19), Ruslando (16), Francio (15) kaj Pollando (14), entute 37 landoj. Lař la librokvanto eble ■ajnas, ke Germanio nur iomete "avancis la rivalojn", sed pa°okvante la unualokeco estas pli firma: 4263 pa°oj en Germanio, dum en neniu alia lando produkti°is sume pli ol 2 mil pa°oj.

    Nu, mi ne kura°as diri, ke en 2000 Israelo estos listosupre, sed certe niaj samideanoj en la Sankta Lando eldonos pli ol Ši-jare (nur 8-pa°a bro■uro de rabeno David Rosen Judismo kaj interreligia kunestado).

    UEA la plej aktiva

    SufiŠe ofte oni kritikas UEA pro, ekzemple, ties ignoro de bezonoj de la esperantistaro, ař oni aludas pri roterdamaj burokratoj. Nu, mislanguloj malfermu la okulojn kaj konstatu, ke °uste UEA donacas al ni plej multajn librojn -- 14 libroj pasint-jare kaj 56 libroj dum la lastaj 8 jaroj.

    Libroj eldonitaj en 1999

    UEA (NL) 14
    Impeto (RU) 7
    Al-fab-et-o (SE) 6
    CoEdEs (IT) 6
    FEL (BE) 6
    Sezonoj (RU) 6
    Asocio por NBN (BE) 4
    Bambu (BG) 4
    Bero (US) 4
    Lexicon Silvestre (DE)4
    J.W.Piˇro (PL) 4

    Libroj eldonitaj en 1992-99

    UEA 56
    Fonto (BR) 46
    FEL 40
    Ăina E-Eldonejo 35
    UFE (FR) 33
    Sezonoj 32
    Pro Esperanto (AT) 32
    Impeto 30
    Iltis (DE) 25
    Al-fab-et-o 25
    KAVA-PECH (CZ) 24

    Kiel promesite, post unu jaro sekvos detala revuo, kiu vidigos, kiu estas kiu en la Esperanta libroproduktado dum la lasta jardeko de la 20a jarcento.
    1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
    Nombro de libroj en/pri Esperanto
    205
    136
    188
    200
    232
    273
    208
    208
    Suma pa°onombro de Šiuj libroj
    25789
    18511
    22078
    23345
    28637
    27727
    28769
    24460
    Nombro de la eldonintoj
    103
    98
    132
    113
    146
    124
    127
    120
    Avera°a pa°onombro de unu libro
    126
    136
    117
    116
    123
    102
    138
    117
    Avera°a prezo de unu libro (NLG)
    15,9
    20,1
    16,9
    16,9
    19,3
    16,1
    20,1
    18,6
    Lernolibroj, vortaroj, informiloj k.s.
    36
    23
    35
    30
    39
    19
    28
    28
    Originala beletro
    24
    17
    27
    25
    25
    31
    24
    23
    Traduka beletro
    31
    28
    43
    34
    47
    59
    54
    46
    Planlingvistiko, esperantologio
    27
    21
    19
    21
    31
    32
    15
    19
    Esperanto (kulturo, movado k.a.)
    18
    15
    14
    28
    24
    27
    26
    32
    Politiko, filozofio, historio
    17
    6
    11
    13
    12
    23
    24
    9
    Scienco kaj tekniko, terminaroj
    13
    13
    13
    26
    16
    30
    15
    25
    Religio
    12
    6
    7
    8
    11
    18
    12
    13
    Aliaj temoj
    17
    7
    19
    15
    27
    34
    10
    13


    AmÚlie NothombElektu kaj delektu!

    Nothomb, AmÚlie. Higieno de l' murdisto: Romano / Tradukis el la franca Armela LeQuint kaj Čak Le Puil. -- Bielsko-Biala: KLEKS, 1998. -- 151 pa°oj.
    Kvankam diamanton apenař eblas poluri pli brila ol °i envere estas, mi tamen provu direkti almenař parton el ties radioj al vi, ontaj legantoj de Higieno de l' murdisto. ěi estas la debuta verko de AmÚlie Nothomb, juna verkistino belga. Naskita en Japanujo, ■i lo°is en pluraj landoj antař ol setli en Bruselo, Belgio. Krom La Higieno ■i verkis ankorař ses romanojn, Šiuj publicitaj, kaj estas plentempa verkistino.

    "Kiam Šiuj eksciis ke la giganta verkisto Pretekstat Ta■ mortos post maksimume du monatoj..." -- jen la komenco de voja°o, same horora kiel amuza, lařlonge de la psikaj manifesti°oj de mortonto kaj lia interkomunikado kun la preso kiu sin ╝etas sur Gravelin, lian sekretarion, por elpeti permeson intervjui la nobel-premiitan ařtoron.

    Tiu Ši estas Šampiono, ne nur de verkistiko, sed krome prototipa feŠulo. La ařtorino ■ar°is lin per superpezo de malbonaj ecoj pri kiuj ■ia heroo rekte fieras. Jam la nura fakto, ke li komencas Šiun interparolon kun sia sekretario per la vortoj: "Mi bedařras, kara Ernesto, sed mi ankorař ne mortis", ne ařguras multon bonan.

    Trafe resumas la teksto dors-flanke de la bindita romano: "Monstro de obezo kaj mizantropeco, li sin amuzas, kun cinika kruelo, forigi la ╝urnalistojn kiuj venis intervjui lin. La unuaj kvar fu°as, terurite. La kvina, Nina, sukcesas regi lin kaj malkovri lian sekreton."

    La unuaj intervjuoj konsistigas intelektan lukton inter la "obezulo" kaj la ╝urnalistoj, kies eltenivo similas al la kapablo de plumo teni cent kilogramojn levitaj.

    Unu post la aliaj ili ricevas similan trakton de sia amuzi°ema regalanto; unu post la alia ili pa■as preskař senhezite en la kaptilon de lia ekstravaganco. Post sia humili°o, la viktimo iras en transstratan trinkejon ařskulti magnetofonan registra╝on kune kun siaj kolegoj kiuj konsolas la kompatindulon per ne tre kolegaj rimarkigoj kaj konstatoj; maldolŠa pilolo post heroa provo komuniki°i kun la diabla ařtoro.

    Nina, pri kiu jam iris la diro, impresas ■ekspireske lerta ╝ongli per vortoj kaj ■ia in°enio similas tiun de Beatrica en ties Multe da bruo pro nenio. Ůi replikas, eŠ ripostas per municio simile trafa kaj lařgrade subiga.

    Ůi sukcese pu■as lin konfesi sian sekreton, kio havas sekvon similan al fosto-pu■o tra la koron de vampiro.

    Tiom pri la enhavo kies strukturo estas blindige simpla.

    Per ampleksa uzo de "--" kiu indikas, ke iu ion diras, la ařtorino taskis al siaj legantoj dařre konscii kiu estas responsa pri la koncerna diro. Tio ne konfuzas, sed, male, igas la tuton pli viva kaj streŠa. Tiel, la interparoloj jen trotas jen galopas kaj oni devas firme teni la selon.

    La ╝urnalistoj, kiujn Nina decide rifuzas nomi kolegoj, aperas anonimaj kvazař por akcenti ilian solecon kaj sensignifecon antař "gravulo kaj grandegulo". Tamen, soleca estas ankař la tute malsimpatia maljunulo. Jam ekde sia sesdeka jaro li terure enuas kaj, per sia konduto kiun stampas interalie senkondiŠa sincereco, obsede klopodas resti juna kaj virga. La lasta strebo estas en liaj cirkonstancoj facile realigebla, la unua, evidente, ne trovi°as en lia influ-sfero.

    Tragike estas konstati kiel facile interparolo, kiu komenci°is relative normale, povas ene de sekundero gvidi de °entileco kiel ajn supra╝a al sparkoj de antipatio, de konflikto kaj de bruska disi°o. Fido Šekape, veneno voste; kiel eblas optimisme rilati al la kunhomoj se tia necerteco onin hantas?

    Ankař Nina, kiel ajn impone ■i rolas, ne estas senrezerve simpatia. Tamen, eble nur tiel eblas transvivi la konfronti°on kun homo kia li. Finfine temas pri tio, kies forto estos pli persista: Šu ■i restos dama ař fari°os besto kiel ■ia kontrařulo. Venki ař esti venkita -- jen la demando. Ja unu venkas, sed °uste kiu...?

    Higieno de l' murdisto estas unika; ion similan vi neniam legis, nek iam ajn renkontos el alies plumo. ěia enhavo estas jen terura, jen invitas al rid-eksplodoj, Šar la rolulojn oni vidas kvazař en misformiga spegulo. Tio Ši ebligas elekti kiel oni volas konsideri la enhavon, Šu kiel ion seriozan, kiel morale subnivelan ař simple kiel ion senlime amuzan.

    Elektu kaj delektu!

    Ant˘nio de Ruyter
     


    Lař la "reguloj de la ludo"

    Vermeiren, Leopold. La egipta dancistino: Tri erotikaj rakontoj / Tradukis el la ned. Lode Van de Velde. -- Antwerpen: Flandra Esperanto-Ligo, 1999. -- 95 pa°oj.
    Esperanto-literaturo jam havas Šiujn trajtojn kaj erojn de naciaj literaturoj. Do ankař poramasa lega╝o, kun seriaj verkoj, produktitaj lař unu sama simpla "recepto", facile troveblas. Detektiva╝ojn ni jam gustumis delonge, nun venis vico de erotiko...

    La novelserio de Leopold Vermeiren sume enhavas 22 pecojn, La egipta dancistino estas la kvara libro en la serio, kun tri rakontoj. Ăie rolas juna poeto Marko kaj ties kapricema amatino Silvia, kiu konsentas amori, nur se li rakontas al ■i novan erotikan historion, improvizitan lař tri vortoj, hazarde nomitaj de ■i. Tiaj "reguloj de la ludo" determinas plenan neversimilecon kaj malnaturecon de la rakontoj, ilian tro artefaritan etoson.

    Jen juna dancistino estas mortigota por servi al faraono transmonde; ■ia amanto alivesti°as je ino kaj celas morti anstatař ■i, sed oni malkovras la trompon; nun ambař devos morti, sed per vico de malver■ajnaj hazardoj kaj aventuroj ili mirakle savi°as, kaj antaře dudek pa°oj priskribas ilian amoradon...

    Jen junulo per multaj artifikoj retrovas hazarde viditan en tramo belulinon kun preteksto redoni perditan ombrelon; sekvas romantika vespero, sed poste lař gazetanonco li rekonas ■ian telefonnumeron kaj ekscias, ke ■i estas putino.

    Jen alia junulo same pene retrovas la virinon kun kiu li konati°is en kermesa labirinto, ■i trafis ařtoakcidenton -- certe bagatelan -- rakontas al li sian malfeliŠan vivhistorion, kaj baldař ili geedzi°as... La ařtoro penas pruvi la aserton, egale banalan kaj falsan, ke amo Šion povas kaj Šion venkos (tede ripetataj frazoj "Ăiam venkas la amo" kaj "Estas la volo de la dioj" estas dis■utitaj tra la novelo). Kontrařvole rememori°as fama slogano: "Faru al ni bele!" Nu, se produktantoj de kelkcentseriaj TV-filmoj bonfartas, kial ne bonfartu ankař novelverkistoj? Multas larmozaj sentimentalulinoj, pretaj konsumi simila╝ojn...

    La traduko de Lode Van de Velde °enerale bonas. Flua lingva╝o kun pluraj interesaj esprimoj: "Ili vivis... unu Še kaj apud kaj kun kaj en la alia"; "(ili) prenis la reciprokajn manojn"; "mamoj... staris... forte cicitaj"; "fortrinkis sian soifon"; originalaj komparoj kiel "hajloblanka" ks. Tamen plurfoje °enas superflua akuzativo kaj konfuzo inter "lia" kaj "sia"; iu povas malaprobi kunmeton de prepozicioj: "metis... al sub ■ia kolo", "iris al Še li".

    Do, se vi ■atas tiaspecan lega╝on nacilingve, vi ■atos ankař tiun Ši libron. Se ne, do ne. Pri gustoj oni ne disputas (sed skandalas -- tamen nun mankas al mi skandalemo...). Plene evoluinta, matura literaturo enhavas Šiujn °enrojn.

    Valentin Melnikov
     


    Libroj

    Kiel promesite, ekde tiu Ši kajero en nia revuo sporade aperos, krom la recenzoj, ankař koncizaj prezentoj de libroj, kiujn ricevas la Biblioteko de "La Ondo". Foje ni uzos la pretajn tekstojn, per kiuj eldonantoj foje garnas siajn librojn, foje ili estos verkataj de niaj redakcianoj kaj kunlaborantoj. (LOdE)


    Ignat Bociort. La spirito de Esperanto kaj la "samideanaj" malamika╝oj. -- Rotterdam: UEA, 1999. -- 12 p°. -- (Diskutkajeroj. Vol. 2).

    Diskutkajeroj estas serio de eseoj pri aktualaj diskutindaj temoj. UEA lanŠis °in per Esperanto post la jaro 2000, unue aperinta en La Ondo. La eseo de la 75-jara rumana sciencisto traktas du asertojn de Bernard Golden, kiuj aperis en la revuo Esperanto en 1997. Unue, ke la tezo de la Praga Manifesto "Plena posedo de Esperanto eblas eŠ per memstudado" estas "blufa kaj efektive falsa". Due, ke prenante la radikon kurb' anstatař kurv' Zamenhof pruvis sin "nek lingvisto nek genio" sed "nur diletanta poligloto".

    Bociort pledas por pli deca konduto inter la esperantistoj, Šar "Senbazaj mallařdoj (blama╝oj!), orgojlaj kaj furiozaj interdiskutoj malorganizas nian ne tro grandan taŠmenton trovi°antan antař riŠa, bone organizita, longsperta, granda kaj plurflanke (finance, morale ktp) apogata malamikaro".

    Ău ni vere lernis Esperanton por ani°i en taŠmento frontanta riŠan malamikaron?


    Turisma Esperanto-Kalendaro. 2000 / Red. Andrzej Grzebowski kaj Tomasz Jan Kudrewicz. -- Bydgoszcz: Monda Turismo, 1999. -- 24 p°., il. -- 3000 ekz.

    Apud la Jarlibro de UEA kaj Pasporta Servo unu el niaj plej ofte konsultataj libroj estas Turisma E-Kalendaro. Monda Turismo eldonis 3000 ekzemplerojn ankař por tiu Ši jaro.

    La kalendaro konsistas el du partoj: adresaro de personoj, voja°oficejoj kaj organizoj en 122 landoj, kiujn kontaktas Monda Turismo; kaj listo de la plej gravaj E-aran°oj en la jaro 2000 en 28 landoj.


    Valerij Brjusov. Kvar noveloj / Trad. el la rusa Grigori Arosiev, Aleksander Kor╝enkov, Ilsia Novikova; Antařpar. Aleksander Kor╝enkov. -- Jekaterinburg: Sezonoj, 1999. -- 24 p°. -- (Serio Rusa literaturo; Vol. 5).

    En 1999 La Ondo sendis al siaj abonantoj Kvar novelojn de Valerij Brjusov. ěi estas la kvina volumo en la libroserio Rusa literaturo post Sveda alumeto (ĂeÂov), La unua amo (Turgenev), Princidino Mary (Lermontov) kaj La morto de Ivan IljiŠ (Lev Tolstoj).

    Kiel diras la titolo, la volumeto enhavas kvar novelojn de la plej konata el la rusaj dekadencaj ařtoroj: Nun, kiam mi veki°is, En la spegulo, Marmora kapo, Nokta aventuro. La situaciaj modeloj en tiuj noveloj estis kreitaj por demonstri la svagan limon inter la reala kaj fantazia mondoj, ilian interferon, reciprokan influon kaj efikon je la protagonisto -- tiel Brjusov kombinis la rimedojn de la poezia simbolismo kaj "horor-novelan" tradicion de Poe.


    Dan Tirinaro. La liberpoeto. -- 2a eld. -- Seulo: Korea Esperanto-Asocio, 1999. -- 203 p°.

    KEA reeldonis la poemaron La liberpoeto, kiu estis unue eldonita en Parizo, "en somero brulanta de 1938a". ěia ařtoro Dan Tirinaro, koree Chong Sasup (1910-1944), denaske koreo, vivis kiel kosmopolito, voja°ante tra la mondo en la epoko, kiam nur malmultaj internacie voja°is, en la epoko, kiam sojle de la mondmilito Šie furiozis naciismoj.

    La liberpoeto estas la unua poemaro (kaj °is nun la sola!) originale verkita en Esperanto de Koreo. La unua eldono restis apenař rimarkita en Esperantujo. Ău ankař la dua? Sed intertempe KEA jam aran°is eldonon de la koreaj tradukoj de 52 elektitaj poemoj el La liberpoeto (en la originala Esperanta versio estas 105 poemoj) sub la titolo Birdoj sen flugiloj.

    Prezidanto de KEA, profesoro Lee Chong-Yeong "forte rekomendas Ši tiun poemaron al tiuj kiuj amas liberecon, pacon kaj Esperanton". Sed kio pri tiuj, kiuj amas poezion?
     


    Vinjeto FotiloLA DUA INTERNACIA FOTOKONKURSO

    La Ondo de Esperanto kaj Urala Esperantista Societo (UES), post la sukceso en 1998, organizis en 1999 la duan internacian fotokonkurson. La konkurso ne estis ligita al deviga temo. En la konkurso partoprenis 43 fotoverkoj de 17 ařtoroj el 11 landoj: Belgio, ĂeÂio, Finnlando, Francio, Germanio, Hungario, Jugoslavio, Kroatio, Ruslando, Ukrainio, Urugvajo. (Pasintjare estis 42 fotoj de 15 personoj el 9 landoj.) 18 jan 2000 la kvarpersona ju°komisiono anoncis la rezulton.

    1a premio (du minimumaj ruslandaj monataj salajroj kaj abono al La Ondo de Esperanto): Sandra Burgues Roca (Urugvajo) pro "Konstruante novan homon".

    2a premio (unu minimuma ruslanda monata salajro kaj abono al La Ondo de Esperanto): Andrea Ottrok (Hungario) pro "Super la nuboj".

    3a premio (abono al LOdE): Harri Melasniemi (Finnlando) pro "Eta arbo".

    Lařdaj mencioj:

    Florencia Sevrini Rossi (Urugvajo) pro "Liberigeco";

    Irja Melasniemi (Finnlando) pro "Kvieta maro";

    Sandra Burgues Roca (Urugvajo) pro "Mia kara amiko".

    Speciala premio (libroj kontrař ekvivalento de unu minimuma salajro pro foto teme ligita kun Esperanto):

    Pavla Zemanovß (ĂeÂio) pro la trifota hundo-ciklo;

    Vilmo■ Arnold (Jugoslavio) pro "Geknaboj apud la tabulo de la arbo de amikeco en la strato Esperanto".

    La organizantoj, lař la Regularo de la Konkurso, havas ekskluzivan rajton °is 31 dec 2001 uzi la ricevitajn fotojn en papera kaj elektronika formo kaj en ekspozicioj.

    Dankon al la partoprenintoj! Gratulon al la lařreatoj!

    Redakcio de LOdE, Komitato de UES
     


    Literatura konkurso EKRA-2000

    Esperantista domo de kulturo "D-ro Ivan KirŠev" en Razgrad (Bulgario), anoncas literaturan konkurson pri poezio kaj humura╝oj originale verkitaj en esperanto -- EKRA-2000, je libera temo. La verkoj ne devas esti jam publikigitaj kaj partoprenintaj en aliaj konkursoj.

    Verkojn por la konkurso, subskribitajn per pseřdonimo, oni sendu en tri ekzempleroj al la organizantoj (Esperantista domo de kulturo "D-ro Ivan KirŠev", str. Sv. Kliment, EK-3, BG-7200 Razgrad, Bulgario). La nomo kaj la adreso de la ařtoro estu en aparta koverto surskribita per la sama pseřdonimo.

    La ╝urio kunsidos 31 maj 2000. La premioj estos esperantaj libroj kaj diplomoj. Premiitaj verkoj aperos en Literatura Foiro kaj Esperantista tribuno (Razgrad).

    La anonco de la rezultoj kaj la premiado okazos kadre de la esperanta kultura festo Abritus-2000 en Razgrad (2-4 jun 2000), koincidanta kun la Internacia Literatura Forumo organizita de LF-koop kaj la Esperanta PEN-Centro kunlabore kun la Esperantista domo de kulturo "D-ro Ivan KirŠev" en Razgrad kaj la E-Societo Sukceso en Vraca.

    HeKo
     


    Gazetoj

    Literatura Foiro. 1999: 182

    En 1999 LF elstaris pro interesaj eseoj. Tiel estas ankař en la decembra kajero. SufiŠas listigi la temojn: Tolkien (Daniele Vitali), "Lingvolibereco Svislande kaj 21-jarcente" (Andres Bickel), "La liberigo de la homoj estas la liberigado de la libroj" (Ferdinando Camon), Stellan Engholm (Leen C. Deij). Marco Picasso meditas pri la individua merkato (merkatiko 1:1) aplike al Esperanto, kaj Walter Zelazny respondas al Zbigniew Gabor, interalie pri kunlaborado kaj kolaborado. Krome, poko da beletro kaj abundo da recenzoj.


    Ruslanda Esperantisto. 1999: 5-6

    Ruslanda Esperantisto estas ruslingva informilo pri Esperanto. ěi aperas en Jekaterinburg milekzemplere.

    La lasta RE por 1999 estas duobla. En la parto kutima oni trovas plurajn informojn pri E-eventoj, bibliografion Esperanto en Ruslanda gazetaro kaj du pliajn erojn el la por╝urnalista dosiero de Stefan Maul. Kiel speciala suplemento al RE estas aldonita la unua Šapitro de la eseo de Halina Gorecka kaj Aleksander Kor╝enkov Esperanto en Ruslando, kiu aperos en Esperanto antař la Moskva kongreso de SAT.
     


    La lasta kovrilpa░o de RiverojRiveroj ne plu fluos...


    En novembro 1999 mi redaktis la numeron 26 de la interkultura revuo Riveroj, kiu i°is la lasta, kiun mi redaktis. Kaj la revuo ne plu aperos en la nova jaro 2000. Mi mem bedařras, ke mi ne plu povos dařrigi la redaktadon, kaj la eldonisto ne povos eldoni sen mia redaktado. Kaj mi elkore dankas vin pro via °isnuna subtenado kaj kunlaborado.

    Mi tamen plu aktivas en la movado, kiel prizorganto de Japana Esperanta Librokooperativo, membro de la redakcio de "La Movado" -- monata organo de KLEG (Kansaja Ligo de E-Grupoj).

    Mine Yositaka
     


    Ricevitaj gazetoj

    ELNA Update. 1999/4;
    Esperanto. 1999/12, 2000/1;
    Esperantolehti. 1999/6;
    Esperanto-nyt. 1999/3,4;
    Esperanto USA. 1999/6;
    ES-TO. 1999/2,4;
    Franca Esperantisto. 1999/513;
    Heroldo de Esperanto. 1999/14,15;
    Internaciisto. 1999/6;
    Israela Esperantisto. 1999/131;
    Komencanto. 1999/8;
    La Gazeto. 1999/85;
    La Kancerkliniko. 1999/92;
    La Ondo de Esperanto. 2000/1;
    La Revuo Orienta. 1999/11,12;
    Le Travailleur EspÚrantiste. 1999/246;
    Literatura Foiro. 1999/182;
    Litova Stelo. 1999/6;
    Monato. 1999/12;
    Riveroj. 1999/26;
    Ruslanda Esperantisto. 1999/5-6;
    Scienco kaj Kulturo. 1999/5,6;
    Sennaciulo. 1999/11;
    Starto. 1999/5-6;
    TEJO-Tutmonde. 1999/4;
    Trampo. 1999/4;
    Trefo. 1999/2;
    Vekilo. 1999/4;
    Vestnik Esperanto. 1999/4.
     


    Mozaiko

    12 animaloj

    Ni ricevis 9 solvojn de la novembra enigmo. Preskař Šiuj estis tute °ustaj, nur unu enhavis malgrandan erareton. Ni lotumis libropremion kaj °in gajnis Viktor Nikitin -- nia fidela leganto el Jekaterinburg. Niaj gratuloj!

    Respondoj: vulpo, simio, erinaco, baleno, gepardo, rinocero, vesperto, elefanto, histriko, kanguruo, sciuro, leporo. Animaloj.
     


    Krucvortenigmo

    Krucvortenigmo
    Enskribu vortojn, lař la hormontrila direkto, komencante de tiu sesangulo, kiu estas indikita per montrilo.

    1. Surskribo sur koverto;
    2. Peco de meÂanismo, kiun oni movas per la piedo;
    3. Unuo de valoro Še ludoj;
    4. Malgranda montrilo (R);
    5. Frukto;
    6. Havanta nek komenci°on, nek fini°on;
    7. Lernanto en oficirlernejo;
    8. Plata pilko╝etilo kun interplektitaj ■nuroj;
    9. Domo ař Šambraro;
    10. Kuniga╝o de kelkaj paperfolioj;
    11. Manuskripto el kunkudritaj folioj, kontraste al skribrula╝o (R);
    12. Kristaleca blanka dolŠa substanco;
    13. Vitra vazo kun mallar°a kolo;
    14. Aerostato;
    15. Ujo el ligno, kartono, ledo ktp (R);
    16. Malpura ař difekta loko sur io.

    Kompilis Tatjana Kulakova
     


    Valentin Melnikov

    Urba tra(-)fiko

    La ařtoro dum kelkaj jaroj efektive laboris kiel biletkontrolisto en busoj. Ne Šion el la priskribitaj eventoj li observis mem, tamen °enerale la urbaj busoj estas interesega loko...
    Veturas buso, pro mallerta stir'
    kaj aŠa voj' spertante fortan skuon.
    Ăe la biletstampilo iu vir'
    neniel povas trafi en la truon.
    Pro tio eblis nur kompati lin...
    La buso haltis. Kion fari? Klaras!
    Ařdi°is hasta voŠo de l' edzin':
    "En■ovu pli rapide, dum °i staras!"


    Kiel nederlanda cikonio favoris la disvastigon de Esperanto

    Rakonto de avo en la jaro 2000

    Jes, miaj geinfanoj, estis mirakla historio pri tiu "Cikonio" kaj Esperanto.

    Estis en la tempo, kiam la homoj estis jam tiel progresintaj en la aviadarto, ke ili prizorgis regulajn flugservojn inter la Šefaj lokoj en Eřropo, Afriko, Suda Azio kaj ankař en Ameriko.

    Nur Ařstralio ankorař ne partoprenis en la granda "regula" trafiko, kio ne kontentigis la homojn tie, °is kiam iu riŠulo promesis grandan premion al tiu aviadisto, kiu montros, ke estas eble rapide kaj samtempe senriske kunligi Okcidentan Eřropon al Ařstralio per flugvojo -- Londonon al Melburno.

    Tio okazis en la jaro 1934, kiam mi ankorař estis mezlerneja knabo.

    La afero promesis fari°i streŠa flugkonkuro. Multaj aeroplanoj el diversaj landoj partoprenis, el kiuj kelkaj estis speciale konstruitaj por rapidega flugo.

    Ankař la aliaj estis rapidaj sport-aeroplanoj, escepte de unu. Tiu estis nederlanda trafik-aviadilo, destinita por la tiam jam ekzistanta regula (semajna) aerlinio Nederlando-Hindujo.

    Same kiel la aliaj aeroplanoj de tiu linio, ankař Ši tiu ricevis birdnomon, nome "Uiver", t.e. "cikonio". Estis iom strange, ke tiu cikonio kura°is partopreni. Kio estis la fakto?

    Jam mi diris, ke Šiuj aliaj partoprenantoj estis tre rapidaj konkurantoj, kun du pilotoj, sed la "Uiver" estis granda transport-ma■ino kun kvarhoma ekipa╝o.

    Al ni, lernejoknaboj, ■ajnis kvazař ařtobuso riskis sur kurejo kontrař kur-ařto, sed fakuloj donis al la "Uiver" sufiŠan ■ancon pro °ia solida konstruo kaj sperta ekipo.

    Tamen estus iom mirakle, se tiu omnibuso superus kur-ařton. Sed, la neatendita reali°is. StreŠite la homoj sekvis en la ╝urnaloj la konkurvoja°on, Šar la "Uiver" de la komenco estis inter la plej antařaj aeroplanoj.

    Post proksimume 96 horoj, kio por tiuj tagoj estis tre rapidega, atingis la "Uiver" kiel dua la finpunkton Melburno en Ařstralio. La omnibuso postlasis Šiujn rapidaeroplanojn, escepte de unu. Estis grandega efiko, kiu la tutan mondon eksterordinare mirigis.

    Kiam mi rakontas al vi, ke la "Uiver" devis halti en pli multaj stacioj, ke °i transportis krom kvarhoma ekipo ankorař tri pasa°erojn kaj 3000 leterojn, ke °i flugis 1700 kilometrojn pli longan vojon kaj tamen en tre bona stato en Melburnon venis nur kelkajn horojn post la unua ma■ino, vi, miaj geinfanoj kaj genepoj, ankorař nun povas imagi, kiel granda kaj neatendita estis la sukceso de la "Uiver"-flugo.

    Gravaj estis la sekvoj por la flugtrafiko tra la mondo. Post mallonga tempo multaj novaj aerlinioj por grandaj distancoj estis fondataj, la rapidecoj estis plialtigataj, kaj distancoj praktike ne plu ekzistis.

    La intensa internacia trafiko, kiu estis la sekvo de Ši tio, donis okazon al la homoj viziti en mallonga tempo diversajn landojn, sed samtempe kařzis diversajn lingvajn malfacila╝ojn, ekzemple por voja°anto kiu vizitis Anglujon, Germanujon, Hungarujon, Persujon, Žinujon, Japanujon, Brazilon. La scipovo de du ař tri lingvoj eŠ ne sufiŠis.

    Ju pli la trafiko intensi°is, des pli oni sentis tion kiel grandan obstaklon; speciale la komerco bezonis ununuran internacian lingvon.

    Naciaj lingvoj postulis tro multe da tempo por bona studado, kaj la komercistoj ne ■atis komplika╝ojn neeviteble elfluantajn el idiomaj ruza╝oj. FeliŠe jam tiam Esperanto estis internacie uzata ligilo inter diversaj personoj, grupoj, asocioj ktp., sed ankorař ne °enerale akceptita.

    Nun la eminentuloj de komerco, trafiko, industrio, en speciale por tiu celo aran°ita kunveno, akceptis unuanime ankař por si Esperanton kiel internacian lingvon, precipe pro °ia simpleco kaj tařgeco.

    Nuntempe la aviadistoj Šiam kaj Šie en la mondo esperantlingve kontaktas kun flugantaj fakuloj, kun aviadhavenoj, radiostacioj kaj meteorologiaj institutoj.

    Tiel, miaj geinfanoj, cikonio en 1934 favoris Esperanton.

    El Mozaiko: Legolibro por komencantoj kaj progresintoj. -- Rotterdam: Heroldo de Esperanto, 1935. -- P°. 16-19.


    ANONCETOJ

    Ekde septembro en servilo Citycat aperas Šiusemajna dissenda╝o pri la nova╝oj de E-movado. Kutime °i enhavas 2-3 nova╝ojn, interesajn por la ekstera publiko, diversajn faktajn materialojn pri Esperanto kaj E-movado, informojn pri retaj eblecoj uzi E-on, pri planataj aran°oj kaj malgrandajn prezentajn lecionojn. Komence de decembro la dissendo havis Š. 900 abonantojn. Informojn pri la ekabono (senpaga!) de la dissendo oni povas ricevi de la gvidanto de la projekto Andrej Ananjin

    Rete: esperanto@newmail.ru


    Mi deziras korespondadi kun tiu, kiu volas diserti per la Ya-zu en Esperanto. Se vi volus ni sendos diserta╝an libreton al vi.

    Adreso: D-ro Ts. Bold Mongolio-Ulanbatoro p. 30. k. 20
    Rete: Bold M Ts yazu@mailcity.com


    En 1995 ANEKO komencis aperigi esperantlingve 90-minutan sonrevuon VoŠo de Amikeco. Por 2000 la abonprezo estas 48 rub. Dumjare aperos 4 numeroj. Vi povos ekscii pri E-movado en Ruslando kaj eksterlande, ařdi kantojn kaj literatura╝ojn, kiuj estas plenumitaj dum E-renkonti°oj kaj kongresoj. ěi enhavas ankař sonigitajn artikolojn el E-perioda╝oj. Nian sonrevuon abonas esperantistoj el 12 landoj de Eřropo kaj Azio. Mendi la revuon kaj pagi ties koston vi povas lař la adreso:

    Adreso: Rassohin Vladimir, ab. ja. 96, RU-352900 Armavir, Ruslando.


    Mi volonte oferos mian liberan tempon al esperantistaj grupoj, kiuj planas kaj deziras viziti Kopenhagon. Mi estas pensiulo, kaj turismo estas mia hobio (ne profesio). Pro tiu kařzo mia gvido estas senpaga, sed mi bone konas la urbon.

    Eugeniusz Rybarczyk Adreso: Bispeparken 29.lth, DK-2400 Kopenhago NV, Danlando.
     


    KALENDARO

    Kompletigo de la jar-kalendaro aperinta en LOdE. 1999: 12

    21-23 apr. Celaya (Meksikio). Inařgura Kongreso de Meksikia AIS-Filio Rete: 103163.3356@compuserve.com.


    27 maj.-4 jun. Vraco, Razgrado (Bulgario). 19a Internacia Literatura Forumo. Temo "Nia gazetaro fronte al la telematika defio: kiuj ■ancoj, kiuj riskoj por la esperanto-kulturo?" Adreso: p.k. 26, BG-3000 Vraca, Bulgario.


    2-8 jul. Tallinn (Estonio). 36aj Baltaj E-Tagoj Adreso: Helju Lainjńrv, str. Kńo 21-2, EE-11311 Tallinn, Estonio.


    10-15 jul. Valencia (Hispanio). Mediteranea Kultura E-Semajno Adreso: Augusto Casquero de la Cruz, Avenida Burjasot, 29, A-31, ES-46009 Valencia, Hispanio.


    15-21 jul. Motovun (Kroatio). Internacia E-Konferenco. Temo: "Multkultureco, multlingveco kaj kunvivado". Adreso: Via Leghissa 6, IT-34131 Trieste, Italio.


    5-12 ařg. Honkongo (Ăinio). 56a Internacia Junulara Kongreso. Temo: "La transiro al tutmondi°o. Tutglobismo en la 21a jarcento" Adreso: ĂJEA, P.O.Kesto 77, Beijing, CN-100037, Ăinio.


    19-20 ařg. Pusan (Koreio). 32a Korea Kongreso de Esperanto Adreso: Jisan Nurse Institute, 390-20, Yangjong 3-dong, Pusan, Koreio 614-053.


    30 sep.-7 okt. Blanes (Katalunio, Hispanio). 8a Internacia E-Semajno de la Kulturo kaj Turismo. Adreso: H.E.F., Apartado 15037, ES-08080 Barcelona, Hispanio.


    PERANTOJ DE LA ONDO DE ESPERANTO

    AŢSTRIO: Leopold Patek, Martinstr. 104/38, AT-3400 Klosterneuburg
    AŢSTRALIO: Libroservo de AEA, P.O.Box 230 Matraville N.S.W. 2036
    BELGIO: Flandra Esperanto-Ligo, Frankrijklei 140, BE-2000 Antwerpen
    BRAZILO: Brazila Esperanto-Ligo, Caixa Postal 03625, Brasilia, DF 70084-970
    BRITIO: Esperanto-Asocio de Britio, 140 Holland Park Avenue, London, W11 4UF
    BULGARIO: Ljubomir TrifonŠovski, pk 26, BG-3000 Vraca
    ĂEŽIO: Vladislav Hasala, A.Dvorßka 1, CZ-696 62 Strßznice
    DANLANDO: Frederik Eriksen, Finsensgade 10, DK-4800 Nykobing F.
    ESTONIO: Virve Ernits, Mahla 65-1, EE-0012 Tallinn
    FINNLANDO: Heta Kesńlń, Kalamiehenkuja 3 D 32, FI-04300
    FRANCIO: Unui°o Franca por Esperanto, 4 bis rue de la Cerisaie, FR-75004 Paris
    GERMANIO: Esperanto-Centro, Rheinstr. 9, DE-12159 Berlin
            Manfred FŘhrer, Am Stadtpfad 11, DE-65760 Eschborn
    HISPANIO: Juan AzcuÚnaga Vierna, Gen. Dßvila, 127, por 7, 2 iz., ES-39007 Santander
    HUNGARIO: Attila Kovacs, Pf. 374, HU-7601, PÚcs
    IRLANDO: Joy Davies, 9 Templeogue Wood, Dublin 6W
    ISRAELO: Aleksandr Miki■ev, 20/1 Hameleh-Amacja-str., IL-77484 A■hod
    ITALIO: Itala Esperanto-Federacio, Via Viloresi 38, IT-20143 Milano
            Vi■nja BrankoviŠ, Via Leghissa 6, IT-34131 Trieste
    JAPANIO: Japana Esperanto-Instituto, Sinzyuku-ku Waseda-mati 12-3, T˘ky˘-to 162-0042
    KANADO: Kanada Esperanto-Asocio, P.O.Box 2159, Sidney, BC, Canada V8L 3S6
    KATALUNIO: Kataluna Esperanto-Asocio, Apartat 290, ES-08200 Sabadell, Katalunio
    KOREIO: KEA. Kang Byeon Han Shin Core B/D No 1601 Mapo-Dong 350 Mapo-ku, Seoul
    LITOVIO: Litova Esperanto-Asocio, p.k 167, LT-3000 Kaunas-C
    NEDERLANDO: UEA, Nieuwe Binnenweg 176, NL-3015 BJ Rotterdam
    NORVEGIO: Esperantoforlaget A.S., Olaf Schous vei 18, NO-0572 Oslo.
    POLLANDO: Maciej Wnuk, Skrytka 105, ul. Broniewskego 77-137, PL-01-865 Warszawa
    PORTUGALIO: Portugala Esperanto-Asocio, Rua JoŃo Couto, 6, R/C-A, PT-1500 Lisboa
    RUSLANDO: Nade╝da MiÂajlovna Ůeludjko, RU-620077 Jekaterinburg-77, p.k. 67
    SLOVAKIO: Milan Zvara, PopradskÚ Nab. 33, SK-058 01 Poprad
    SVEDIO: SEF, Lisbet AndrÚasson, S÷dra R÷rum pl 455, SE-24294 H÷rby
    SVISLANDO: Christoph Scheidegger, Im Schleedorn 6, CH-4224 Nenzlingen
    USONO: Esperanto-Ligo por Norda Ameriko, P.O.Box 1129, El Cerrito CA 94530


    LA ONDO DE ESPERANTO

    SENDEPENDA INTERNACIA REVUO.
    2000. N-ro 2 (64)
    Aperas Šiumonate
    Fondita en 1909 de Aleksandr SaÂarov
    Refondita en 1991
    Eldonas kaj administras: Halina Gorecka
    Redaktas: Aleksander Kor╝enkov
    Konstantaj kunlaborantoj: Maria Ba╝enova, Boris Kondratjev, Viktor Kulakov, Tatjana Kulakova, Valentin Melnikov, Sergio Pokrovskij, Wolfgang Kirschstein
    Adreso: RU-620077 Jekaterinburg-77, ab. ja. 67, Ruslando
    Telefono: (3432) 281711
    Telefakso: (3432) 775252 Esperanto 281711
    Elektronika adreso: sezonoj@mail.ru
    Hejmpa°o: http:/www.sezonoj.itgo.com
    Abontarifo por 2000:
        -- Internacia tarifo: 22 eřroj 24 usonaj dolaroj
        -- Orienteřropa tarifo: 15 usonaj dolaroj
        -- Ruslanda tarifo: 135 ruslandaj rubloj
        -- Aerpo■ta aldono: 4 eřroj ař usonaj dolaroj
    Konto Še UEA: avko-u
    Recenzoj. Bonvolu sendi du ekzemplerojn de la recenzota libro, kasedo, disko k. a. al la redakcia adreso.
    Eldonkvanto: 500 ekzempleroj
    Elektronika eldono: Abonebla Še nia elektronika adreso kontrař 10 usonaj dolaroj
    Anonctarifo:
        -- Plena pa°o: 100 EUR (1000 rub.)
        -- Duona pa°o: 60 EUR (600 rub.)
        -- Kvarona pa°o: 35 EUR (350 rub.)
        -- Okona pa°o: 20 EUR (200 rub.)
        -- Malpligrandaj: 0.50 EUR ař 5 rubloj por 1 cm▓
        -- Kovrilpa°a anonco, kun aldono de plia koloro, kostas duoble.
    Triona rabato por ripeto en la sekva numero.
    Donacoj. La donacoj estas danke akceptataj Še la redakcia adreso (ruslandaj rubloj) ař Še nia konto avko-u Še UEA (devizoj).
    Oni povas represi kaj traduki materialojn el La Ondo de Esperanto nur kun indiko de la fonto.
    (c) La Ondo de Esperanto, 2000.
    Subtitolo